ÜNİVERSİTELERİN İÇ PAYDAŞLARININ KURUMSAL İTİBAR ALGISINI ÖLÇMEYE YÖNELİK BİR ARAŞTIRMA

Metin IŞIK, Berat ÇİÇEK, Vedat ALMALI
1.314 353

Öz


 

                Bu çalışmada Doğu Anadolu Bölgesi’nde bulunan TRB2 kısmındaki üniversitelerin, iç paydaşları (öğrenciler, akademik, idari ve hizmet personeli) nezdindeki kurumsal itibar algılarının ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışmaya veri toplamak amacıyla anakütle olarak seçilen TRB2 kısmında yer alan Bitlis Eren, Hakkâri, Muş Alparslan ve Yüzüncü Yıl üniversitelerinde bir anket çalışması yapılmıştır. Elde edilen veriler Anova, T-testi ve Korelasyon analizlerine tabi tutularak yorumlanmaya çalışılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular, üniversitelerin iç paydaşlarına göre kurumsal itibarın alt boyutları arasında ilişki olduğu vekurumsal itibarın alt boyutları ile bazı demografik değişkenler arasında anlamlı bir farklılık olduğu şeklindedir.


Tam metin:

PDF

Referanslar


Adeosun, L. P. K., ve Ganiyu., R. A. (2013). Corporate Reputation As a Strategic Asset. International Journal of Business and Social Science, 4(2), s. 220-225.

Alniacik, U., Cigerim, E., Akcin, K., ve Bayram, O. (2011). Independent and Joint Effects of Perceived Corporate Reputation, Affective Commitment and Job Satisfaction on Turnover Intentions, Procedia-Social and Behavioral Sciences, 24, s.1177-1189.

Argenti, P. (2000). Branding B-schools: Reputation Management for MB Programs, Corporate Reputation Review, 3(2), s. 171-178.

Arıkan, R. (2004). Araştırma Teknikleri ve Rapor Hazırlama, Ankara: Asil Yayın.

Aydemir, B. A. (2008). İşletmelerin Yeni Rekabet Aracı Olarak Kurumsal İtibar “İş,Güç” Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi Cilt:10 Sayı:2, Nisan 2008, ISSN: 1303-2860

Barnett, M. L., Jermier, J. M., ve Lafferty, B. A. (2006). Corporate Reputation: The Definitional Landscape. Corporate Reputation Review, 9(1), s. 26-38.

Bendixen, M., ve Abratt, R. (2007). Corporate Identity, Ethics and Reputation in Supplier–Buyer Relationships, Journal of Business Ethics, 76(1), s. 69-82.

Bilbil, E. K., Sütçü, C. S., ve Kıyat., B. D. (2013). Türkiye’de Telekomünikasyon Sektöründe Kurumsal İtibar Katsayısı ve Marka Sadakati Üzerine Bir Araştırma. Öneri Dergisi, 10(39), 163-175.

Blajer-Golebiewska, A. (2014). Corporate Reputation and Economic Performance: The Evidence From Poland, Economics and Sociology, Vol.7, No 3, 194-207.

Brammer, S., ve Millington., A. (2005). Corporate Reputation and Philanthropy: An Empirical Analysis. Journal of Business Ethics, 61(1), s. 29-44.

Carmeli, A., ve Tishler, A. (2005). Perceived Organizational Reputation and Organizational Performance: An Empirical Investigation of Industrial Enterprises. Corporate Reputation Review, 8(1), s.13-30.

Clark, B. H. ve Montgomery, D. B. (1998). Deterrence, Reputations and Competitive Cognition. Management Science, 44(1), s. 62–82.

Deephouse, D.L. (2000). Media Reputation As a Strategic Resource: An Integration of Mass Communication and Resource-Based Theories. Journal of Management, 26(6), s. 1091–1112.

Daft, R. (2013). Organization Theory And Design. Cengage Learning. 11. Edition South USA: Western-Ohio.

Dinç, E. ve Abdioğlu, H. (2009). İşletmelerde Kurumsal Yönetim Anlayışı Ve Muhasebe Bilgi Sistemi İlişkisi: İMKB–100 Şirketleri Üzerine Ampirik Bir Araştırma. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 12, Sayı 21, s. 157-184.

Dolphin, R. R. (2004). Corporate Reputation-A Value Creating Strategy: Corporate Governance: The International Journal of Business in Society, 4(3), s. 77-92.

Dur, S. (2011). Çalışanların Kurumsal İtibarı Algılamasında İnsan Kaynakları Yöneticilerinin Rolü ve Bir Araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.

Feldman, P. M., Bahamonde, R. A., ve Velasquez Bellido, I. (2014). A New Approach For Measuring Corporate Reputation. Revista De Administração De Empresas, 54(1), s. 53-66.

Fidan, M. E. ve Cinit, H. (2014). Muhasebe Meslek Mensuplarının Eğitim Düzeyleri İle Muhasebe Standartlarına Yönelik Algıları Arasındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma: Marmara Bölgesi Örneği, KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergı̇si, 16 (26), s. 72-85.

Fombrun, C. J. (1996). Reputation. Realizing Value From The Corporate Image. Harvard Business School: Boston.

Fombrun, C. ve M. Shanley, (1990). What's in a Name? Reputation Building and Corporate Strategy. Academy of Management Journal 33, s. 233-258.

Fombrun, C., ve Van Riel, C. (1997). The Reputational Landscape, Corporate Reputation Review, s. 1-16.

Fombrun, C.J. ve Van Riel, C. B. M. (1998). The Reputational Landscape. Corporate Reputation Review, Vol. 1, s. 5-14.

Fombrun, C. J., Gardberg, N. A., ve Sever, J. M. (2013). The Reputation Quotient: A Multi-Stakeholder Measure of Corporate Reputation. Journal of Brand Management, s. 241-255.

Gotsi, M., ve Wilson., A. (2001). Corporate Reputation: Seeking A Definition, Corporate Communications, Vol:6, s. 24‐30.

Hall, R. (1992). The Strategic Analysis of Intangible Resources. Strategic Management Journal, 13(2), s. 135–144.

Hall, R. (1993). A Framework Linking Intangible Resources and Capabilities to Sustainable Competitive Advantage. Strategic Management Journal, 14(8), s. 607–618.

Helm, S., ve Klode, C. (2011). Challenges in Measuring Corporate Reputation. In Reputation Management, Springer Berlin Heidelberg, s. 99-110.

Herbig., P. ve Milewicz., J. (1993). The Relationship of Reputation and Credibility to Brand Success. Journal of Consumer Marketing, 10(1), s. 5-10.

Işık, M. (2016). Kurumsal İtibar Algısının İş Tatminine Etkisinde Örgütsel Özdeşleşmenin Aracı Rolü ve Bir Araştırma, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Dicle Üniversitesi, Diyarbakır.

Jongbloed, B., Enders, J., ve Salerno, C. (2008). Higher Education and Its Communities: Interconnections, Interdependencies and A Research Agenda. Higher Education, 56(3), s. 303-324.

Kadıbeşegil, S. (2013). İtibar Yönetimi, 7.baskı, İstanbul: MediaCat.

Karaköse, T. (2006). Eğitim Örgütlerindeki İç ve Dış Paydaşların Kurumsal İtibara İlişkin Algılamaları, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.

Keh, H. T., ve Xie., Y. (2009). Corporate Reputation And Customer Behavioral Intentions: The Roles of Trust, Identification and Commitment. Industrial Marketing Management, 38(7), s. 732-742.

Kuyumcu., A. ve Erdoğan., T. (2008). Yükseköğretimin Toplumsal Değişmeye Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(35), s. 240-250.

Luoma-aho, V. (2007). Reputation Formation of Innovations. Innovation Journalism, 4 (2), s. 1-11.

Ljubojevic, C., ve Ljubojevic, G. (2008). Building Corporate Reputation Through Corporate Governance. Management, 3(3), s. 221-233.

Maden, C., Arıkan, E., Telci, E. E., ve Kantur, D. (2012). Linking Corporate Social Responsibility to Corporate Reputation: A Study on Understanding Behavioral Consequences. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 58, s. 655-664.

Marić, I. (2013). Stakeholder Analisys of Higher Education Institutions. Interdisciplinary Description of Complex Systems, 11(2), s. 217-226.

Mehtap, O., ve Kokalan, O. (2013). The Relationship Between Corporate Reputation and Organizational Citizenship Behavior: A Comparative Study on TV Companies and Banks. Quality & Quantity, 47(6), s. 3609-3619.

Men, L. R. (2015). Employee Engagement in Relation to Employee–Organization Relationships and Internal Reputation: Effects of Leadership Communication. Public Relations Journal, 9(2).

Nguyen, N., VE Leblanc, G. (2001). Corporate Image and Corporate Reputation In Customers Retention Decisions In Services. Journal of Retailing and Consumer Services, 8(4), s. 227-236.

Oktar, Ö.F., ve Çarıkçı, İ.H. (2012). Farklı Paydaşlar Açısından İtibar Algılamaları: Süleyman Demirel Üniversitesinde Bir Araştırma. Journal of Süleyman Demirel University Institute of Social SciencesYear, 1(15).

Öncer, A. Z., ve Yıldız, M. L. (2012). The Impact of Ethical Climate on Relationship Between Corporate Reputation and Organizational Identification.Procedia- Social and Behavioral Sciences, 58, s. 714-723.

Roberts, P. W., ve Dowling, G. R. (2002). Corporate Reputation and Sustained Superior Financial Performance. Strategic Management Journal, 23(12), s. 1077-1093.

Teece, D. J., Pisano, G. ve Shuen, A. (1997). Dynamic Capabilities and Strategic Management. Strategic Management Journal, 18(7), s. 509–533.

Vendelø, M. T. (1998). Narrating Corporate Reputation: Becoming Legitimate Through Storytelling. International Studies of Management & Organization, s. 120-137.

Vidaver-Cohen, D., ve Brønn., P. S. (2013). Reputation, Responsibility, and Stakeholder Support in Scandinavian firms: A Comparative Analysis. Journal of Business Ethics, 127(1), s. 49-64.

Wæraas, A., ve Solbakk, M. N. (2009). Defining the Essence of a University: Lessons From Higher Education Branding. Higher education, 57(4), s. 449-462.

Weigelt, K., ve Camerer, C. (1988). Reputation and Corporate Strategy: A Review of Recent Theory and Applications. Strategic Management Journal, 9(5), s. 443-454.

http://tdk.gov.tr/index.php?option=com_bts&arama=kelime&guid=TDK.GTS.55f5259e6cd5b6.14157172 (28.08.2015).

http://www.oxforddictionaries.com/definition/english/reputation (11.12.2015)

https://www.timeshighereducation.co.uk/worlduniversityrankings/2015/reputation-ranking#/sort/0/direction/asc (18.12.2015)

https://www.reputationinstitute.com/about (24.01.2015).

https://en.wikipedia.org/wiki/Cees_van_Riel, (16.02.2015).

http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_bts (09.11.2015).