XVII. YÜZYIL ŞAİRLERİNDEN SABRÎ’NİN AŞK ANLAYIŞI

MEHMET KORKUT ÇEÇEN
1.002 206

Öz


Klasik Türk şiirinin olgunluk dönemlerinden XVII. yüzyılda önemli şairler yetişmiştir. Sabrî bu yüzyılın sanatçılarındandır. Kaynaklar onun edebî kişiliğini genellikle Nef‘î ile birlikte değerlendirir. O, kaside alanında Nef‘î’ye yakındır, gazelde ise Şeyhülislam Yahya tarzını devam ettirir.

Klasik Türk Edebiyatı şairleri aşk ve aşkın hâllerini ayrıntılı bir şekilde işlerler. Bu çalışmada, Sabrî’nin gazellerinde aşk konusunu işleyiş şekli araştırılmış, aşkın farklı boyutlarla ele alındığı beyitler tespit edilerek şairin söylemi değerlendirilmiştir. Beşerî ve ilahî boyutlarıyla aşk, âşıkın psikolojisi ve akıl-aşk çatışması gibi konuların nasıl ifade edildiği incelenerek şairin şiir geleneği içindeki yeri tespit edilmeye çalışılmıştır.  


Tam metin:

PDF

Referanslar


Akün, Ömer Faruk (2013), Divan Edebiyatı, İSAM Yay., İstanbul.

Bolay, Süleyman Hayri (1980), Aristo Metafiziği ile Gazzalî Metafiziğinin Karşılaştırılması, Kalem Yayıncılık, İstanbul.

Çeçen, Mehmet Korkut (2010), Sabrî Mehmed Şerîf: Hayatı, Sanatı, Divanı’nın Tenkitli Metni ve Tahlili, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Elazığ.

Eraydın, Selçuk (2012), Tasavvuf ve Tarikatlar, M.Ü. İlahiyat Fakültesi Vakfı Yay., İstanbul.

Tanpınar, Ahmet Hamdi (1988), 19’uncu Asır Türk Edebiyatı Tarihi, Çağlayan Kitabevi, İstanbul.

Uludağ, Süleyman (1991), Tasavvuf Terimleri Sözlüğü, Marifet Yay., İstanbul.

Yakıt, İsmail (2013), Mevlana’da Aşk Felsefesi, Ötüken Yay., İstanbul.