A Study On The Word Frequency In Turkish Education As A Foreign Language

Ramazan Kılıçarslan, Ferdi Bülbül
1.925 714

Öz


Language education is a multidimensional process. During this process, the language learners are expected to show same level of advance in linguistic skills. It is more difficult especially in learning languages other than native language. In recent period, the interest of foreigners in Turkish language has increased, and consequently teaching Turkish language to foreigners in our country became more common. While teaching Turkish language to foreigners, effective comprehension of all of the dimensions of linguistic skills is the most important task for the language teachers. Among the linguistic skills, the process of teaching and assessing the verbal skills – since it is not as easy-to-measure as reading and writing skills are – is more difficult. In this study, the word frequency of students at B1 level in Turkish language education for foreigners is discussed. For this purpose, the students were given predetermined conversation topics and allowed to make free conversations; the conversations were recorded. Then the free conversations were translated into text. Written sentences were analyzed via internet-supported text analysis software, and the word frequencies were determined. In this study, it was concluded how many words B1 students can utilize, to what extent the word teaching can be achieved in proportion to targets, and when more sentences are formed.

Keywords: Turkish education for foreigners, free conversation, debate, word frequency


Tam metin:

PDF (English)

Referanslar


Akpınar, M. (2010). Deyim ve Atasözlerinin Yabancılara Türkçe Öğretiminde Kullanımı Üzerine Bir Araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.

Arslan, N., Durukan E. (2014). Yabancılara Türkçe Öğretimi Ders Kitaplarında Söz Varlığı Unsurlarının İncelenmesi. International Journal of Language Academy. 2(4), 247-265.

Aşık, U. (2007). Yabancılar için Temel Türkçe Sözlük Varlığının Oluşturulması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Barın, E. (2003). Yabancılara Türkçenin Öğretiminde Temel Söz Varlığının Önemi. TÜBAR, XIII(Bahar), 311–317.

Çal, A. (2015). Türkiye’de Farklı Dönemlere Ait Kelime Sıklığı Çalışmaları Üzerine Bir Değerlendirme. Turkish Studies International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. 10(8), 715-730.

Demir, A. (2010). Türkiye Türkçesi Öğretiminde Kültürlerarası Yaklaşımda Hareketle Metinlerin İncelenmesinde Dikkat Edilecek Noktalar. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.

Demirel, M. V. (2013). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenenlere Kelime Öğretiminde Farklı Kelime Gruplarının Kullanımının Etikisi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 2(4), 286–299.

Demirel, Ö. (2001). Yabancı Dil Öğretimi. Pegem Akademi, Ankara.

Dolunay, S. K. (2012). Türkçe ve Dil Bilgisi Öğretiminde Sıklık Çalışmalarının Yeri. Gazi Türkiyat Türkoloji Araştırmaları Dergisi, 10 (Bahar), 81–89.

Keskin, F. (2010). Yetişkinlere Yönelik Yabancı Dil Olarak Türkçe Derslerinde Yazınsal Metinlerle Kültür Aktarımı. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. İstanbul Üniversitesi, İstanbul.

Kurt, A., Kara, M. (2008). “Türkçe Metin Analiz Programı”. http://ihaleka.com/metinanaliz/ son erişim Nisan 2015.

Ölker, G. (2011). Sözlük Türleri ve Kelime Sıklığı Sözlüğü Üzerine. Dil Araştırmaları, 9(Güz), 45–60.

Özbay, M., Melanlıoğlu, D. (2008). Türkçe Eğitiminde Kelime Hazinesinin Önemi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi. 5 (1), 30-45.

Öztürk, F. (2015). Yabancılar İçin Eş ve Zıt Anlamlı Sözcükler Sözlüğü. Kesit Yayınları, İstanbul.

Yıldırım, A., Şimşek H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayıncılık, Ankara.