Farklı Geçmiş Yaşantılardan Gelen Çocukların Mutluluk ve Gelecek ile İlgili Görüşleri

Şakire Ocak Karabay, Damla Güzeldere Aydın
151 105

Öz


Araştırmanın amacı, sokakta çalışan çocuklar ile farklı ekonomik düzeye (orta ve yüksek) sahip çocukların kendi duygu durumlarına, yaşamlarına ve geleceğe dair bakış açılarını belirlemek ve öğretmen adaylarının araştırma sürecinde sokakta çalışan çocuklara ilişkin düşüncelerini incelemektir. Araştırmada betimsel tarama yöntemi kullanılmıştır. Çalışma grubunu, 9-15 yaş aralığında toplam 70 çocuk ve 6 öğretmen adayı oluşturmuştur. Veriler, görüşme tekniği kullanılarak elde edilmiş ve verilerin analizinde betimsel analiz kullanılmıştır. Çalışma sonucunda, her iki çocuk grubunun da eğlenceli etkinlikler yapmayı, hediye/refah içerisinde olmayı mutluluk kaynağı olarak ifade ettikleri görülmüştür. Sokakta çalışan çocukların okula gitme isteklerini diğer gruptaki çocuklara nazaran daha çok dile getirdikleri tespit edilmiştir. Bir başka farklılık olarak farklı ekonomik düzeye sahip çocukların sokakta çalışan çocuklara nazaran yeteneklerinin daha çok farkında oldukları ve bunları daha çok dile getirdikleri görülmüştür. Ayrıca öğretmen adaylarından edinilen bulgular incelendiğinde, çalışmaya başlamadan önce sokakta çalışan çocuklara yönelik önyargıları, korkuları olduğu ancak çalışma sonunda çocukların yaklaşımları ile bu önyargı ve korkulardan uzaklaştıkları görülmüştür.                                                                                                                                                                     

Tam metin:

DOCX docx


Referanslar


Alparslan, Ö. ve Karaoğlan, B. (2012). Sokakta çalışan çocukların yaşam koşulları. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 15(4), 268-274.

Alparslan, Ö. (2012). Sokakta çalışan çocukların yaşam koşulları. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi.

Arnas, A. Y. (2003). Sokak çocukları. Toplum ve Sosyal Hizmet, 14(2). 43-58.

Aysev, A., Ulukol, B., ve Ceyhun, G. (2000). Çalışan ve okuyan çocukların “çocuklar için depresyon ölçeği” ile değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, 53(1), 27-30.

Bademci, Ö. (2013). Merkez’in çocukları: istanbul sokaklarında çalışan çocukların bakış açısı ile sokaklar. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22(1), 323-336.

Başal, H. A., Derman, T. M., ve Peymi, P. (2010). Sokakta çalıştırılan çocukların benlik saygısı, denetim odağı ve umutsuzluk düzeyleri. e-Journal of New World Sciences Academy Education Sciences, 5(1), 89-106.

Bilgin, R. (2012). Sokakta çalışan çocukları bekleyen risk ve tehlikeler: Diyarbakır örneği. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 8(15), 80-96.

Bilgin, R. (2009). Diyarbakırda sokakta çalışan çocuklar üzerine sosyolojik bir araştırma. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 8(27), 232-244.

Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2011). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Yayıncılık.

Büyükkucak, M. (2014). Hediyeleri değil, birlikte geçirdiğiniz zamanı hatırlarlar!. http://www.milliyet.com.tr/hediyeleri-degil--birlikte-pembenar-detay-cocuk-1622854/ (Ekim 2016 tarihinde internetten alınmıştır).

Christensen, L. B., Johnson, R. B. & Turner, L. A. (2015). Araştırma yöntemleri desen ve analiz. (Çev. Ed. Ahmet Aypay). Ankara: Anı Yayıncılık.

Dönmez, N. B. (1999). Üniversite çocuk gelişimi ve eğitimi bölümü ve kız meslek lisesi öğrencileri için oyun kitabı. İstanbul: Esin Yayınevi.

Esenay, F. I., Öncü, E., Kurt, A. Ö. ve Özer, F. (2012). Çalışan çocukların ailede istismarı. Türkiye Halk Sağlığı Dergisi, 10(3), 128-140.

Erdoğdu, Y. M. ve Oto, R. (2004). Sokakta çalışan ve çalışmayan çocukların atılganlık ve saldırganlık davranışları açısından karşılaştırılması. Kiraz Dergisi, 12(3), 11-23.

Güngör, M. (2008). Evrensel bir sorun olarak çocuk suçluluğu ve sokakta çalışan ve yaşayan çocuklar. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(1), 25-43.

Kağıtçıbaşı, Ç. (2012). Benlik aile ve insan gelişimi (3. Baskı). İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.

Kara, B. K. ve Çalık, T. (2012). Sokakta çalışan çocukların eğitim ihtiyaçları. GEFAD/GUJGEF, 32(3), 673-695.

Konanç, E. (1992). Korunmaya muhtaç kent çocukları. Friedrich Ebert Vakfı Yayınları, İstanbul.

Kulaksız, Y. (2014). Yoksulluk bağlamında çocuk işgücü. Çalışma Dünyası Dergisi, 2(3), 91-111.

Perry, B. D. V. ve Szalavitz, M. (2012). Köpek gibi büyütülmüş çocuk (7. Baskı). İstanbul: Okyanus Yayın.

Şişman, Y. (2006). Sokakta çalışan çocukların yaşam koşulları ve gelecek beklentileri. Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 251-276.

Şimşek, Z. ve Erol, N. (2003). Çalışan çocuklarda yeterlik alanları davranışsal ve duygusal sorunlar. Toplum ve Sosyal Hizmet, 14(2), 59-70.

Tor, H. (2010). Türkiye’de çocuk işçiliğinin boyutları. Zeitschrift für die Welt der Türken/Journal of World of Turks, 2(2), 25-42.

UNİCEF, (2004). Çocuk haklarına dair sözleşme: birinci kısım, madde 1-20. http://www.unicef.org/turkey/crc/_cr23c.html (Mart 2016 tarihinde internetten indirilmiştir).

Yetim, N. ve Çağlayandereli, M. (2007). Toplumsal algı boyutuyla sokakta çalışan çocuklar: Mersin örneği. Sosyoloji Dergisi, 3(14), 32-55.

Yıldız, Ö. (2007). Sokakta çalışan çocuklar: Sorun mu? Çözüm mü?. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2), 134-143.

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (9. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Yürük, R. ve Yalçın, E. (2008). Çocuklar neden sokağa iniyor?. http://www.ilkehaberajansi.com.tr/haber/cocuklar-neden-sokaga-iniyor.html (Mart 2016 tarihinde internetten alınmıştır).