İlkokul Öğrencilerinin Devam Ettiği Okul Sonrası Eğitim Programlarının Okul Yöneticileri Ve Velilerin Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi

Esin Acar, Ruken Akar Vural
1.947

Öz


Çalışmada, kamu okulları ve özel statüdeki ilkokullarda ve okul dışında yürütülen okul sonrası eğitim programları (OSEP),  velilerin ve okul yöneticilerinin görüşlerine göre değerlendirilmiştir. Çalışmanın verileri yüz yüze bireysel görüşmeler ve odak grup görüşmeleri yoluyla toplanmıştır. Katılımcıların söyledikleri doğrultusunda yapılan sınıflandırma işlemi ile somutlaştırılan düşünceler betimsel bir şekilde ortaya konmuş, sosyo-ekonomik statü, veli katılımı, eğitim programlarının işlevleri, okul sonrası programlar ve okul programlarının eşgüdümü, programların işleyiş süreci, olumluluk ve olumsuzluklar açısından tartışılmıştır. Okul sonrası eğitim uygulamalarının içeriği,  uygulanması ve amacına yönelik ağırlıkla olumlu görüşler bildirilmiştir. Ancak, programların işleyişi ve bu işleyişi etkileyen fiziki koşullar, zaman yetersizliği, okulların öğretim sistemi, eğiticilerin yeterliliği gibi konularda sorunların olduğu dile getirilmiştir.

 




Referanslar


Adıgüzel, Ö. (2011). Okul Dışında Farklı Bir Öğrenme Ortamı Olarak Çocuk Müzeleri. Eğitim Bilim Toplum, 4(14), 32-41.

Bozak, A., Apaydın, Ç., & Demirtaş, H. (2012). Serbest etkinlik dersinin etkililiğinin denetmen, yönetici ve öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi.İlköğretim Online, 11(2).

Casper, L. M., Hawkins, M„ & O'Connell, M. (1994). Who's minding the kids: Child care arrangements: Fall 1991 (U.S. Bureau of the Census, Current Population Reports, P70-36). Washington, DC: U.S. Government Printing Office.

Cengiz, C. & İnce, M. L. (2013). Farklı okul ortamlarındaki çocukların okul sonrası fiziksel aktivitelerde algıladıkları öz-yeterlilikleri. Yönetim Bilimleri Dergisi, 11(21).

Cosden M., Morrison, G., Albanese, A. L., & Marcias, S. (2001). When homework is not home work: After-school programs for homework assistance. Educational Psychologist 36, 211-221.

Damon, W. & Gregory, A. (2003). Bringing in a new era in the field of youth development. In R.M. Learner & P. L. Benson (Eds.), Development assests and asset-building communities: İmplications for research, policy, and practice (pp.47-64). New York: Kluwer Academic / Plenum Press.

Ertas, H., Şen, A., & Parmaksızoğlu , A. (2011). Okul dışı bilimsel etkinliklerin 9. sınıf öğrencilerinin enerji konusunu günlük hayatla ilişkilendirme düzeyine etkisi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 5(2).

Gelen, İ., & Öcal, S. (2009). İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinin Boş Zaman Değerlendirme Alışkanlıklarının Günlük Problem Çözme Becerilerine Etkisinin İncelenmesi/Examining the Impact of Primary Education 8th Graders' Habits of Utilising Spare Time Upon Problem Solving Skills.Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(12).

Gundogdu, C., Nacar, E., & Karataş, Ö. (2011). Ders Dışı Etkinliklerin Uygulamalarında Okul Müdürlerinin Sorunları. Sport Sciences, 6(1), 65-72.

Halpern, R. (2002). A different kind of child development institution: The history of afterschool programs for low-income children. Teachers College Record, 104, 178–211.

Karademir, E. (2013). Öğretmen ve öğretmen adaylarının fen ve teknoloji dersi kapsamında okul dışı öğrenme etkinliklerini gerçekleştirme amaçlarının planlanmış davranış teorisi yoluyla belirlenmesi.

Lefstein, L. M. (1982). 3: 00 to 6:00 p.m.: Young Adolescents at Home and in the Community, Center for Early Adolescence.

McHale, S.M., Crouter, A.C. & Tucker, C.J. (2001). Free-time activities in middle childhood: Links with adjustment in early adolescence. Child Development, 72, 6, 1764-1778.

Pierce, K. M., Hamm, J. V., & Vandell, D. L. (1999). Experiences in after-school programs and children's adjustment in first-grade classrooms. Child Development, 70(3), 756-767. EJ 595 706.

Posner, J. K., & Vandell, D. L. (1999). After-school activities and the development of low-income urban children: A longitudinal study. Developmental Psychology, 35, 868-879.

Rosenthal, R. & Vandell, D. L. (1996). Quality of Care at School-Aged Child-Care Programs: Regulatable Features, Observed Experiences, Child Perspectives, and Parent Perspectives, Child Development, 67(5), 2434–2445.

Sari, M. (2012). Ortaöğretim Öğrencilerinin Ders Dışı Etkinliklere Katılımının İncelenmesi. Journal of Theoretical Educational Science/Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 5(1).

Scales, P. C., Benson, P. L., Leffert, N., & Blyth, D. A. (2000). Contribution of developmental assets to the prediction of thriving among adolescents. Applied Developmental Science, 4, 27–46.

Şahin, A., Ayar, M. C., & Adıgüzel, T. (2014). Fen, teknoloji, mühendislik ve matematik içerikli okul sonrası etkinlikler ve öğrenciler üzerindeki etkileri.Educational Sciences: Theory & Practice, 14(1).

Tatar, N., & Bağrıyanık, K. E. (2012). Fen ve Teknoloji dersi öğretmenlerinin okul dışı eğitime yönelik görüşleri. İlköğretim Online, 11(4).

Welsh, M. E., Russell, C. A., Williams, I., Reisner, E. R., & White, R. N. (2002). Promoting learning and school attendance through after-school programs: Student-level changes in educational performance across TASC's first three years. Washington, DC: Policy Studies Associates.