Okuma Performansını Geliştirmede Bilgisayar Yazılımı Kullanımına Yönelik Öğretmen ve Öğrenci Görüşlerinin Değerlendirilmesi

Orhan Çakıroğlu, Özcan Özyurt, Macid Ayhan Melekoğlu, Hacer Özyurt, Merve Bıyık, Caner Özdemir
874

Öz


Özel öğrenme güçlüğü ülkemizde özel eğitim alanında en hızlı gelişen kategorilerden birisidir. Akıcı okuma ve okuduğunu anlama gibi beceriler başta olmak üzere özel öğrenme güçlüğü olan öğrencilerin en sık güçlük yaşadıkları alaların başında okuma gelmektedir. Özel öğrenme güçlüğü olan öğrencilerin okuma becerilerini geliştirmede son yıllarda pek çok yöntem ve teknik geliştirilmiştir. Bu yöntemlerden birisi de bilgisayar destekli okuma eğitimidir. Ancak ülkemizde özel öğrenme güçlüğü ve okuma becerisini geliştirmede bilgisayar destekli okuma eğitimine yönelik çalışmaların sayısı sınırlıdır.  Bu çalışmanın amacı, TÜBİTAK 113K726 kod’lu araştırma projesi kapsamında geliştirilen okuma yazılımına yönelik katılımcı öğretmenlerin ve öğrencilerin görüşlerinin belirlenmesidir. Araştırma sonuçlarına göre katılımcı öğretmenler geliştirilen bilgisayar yazılımının öğrenci performansı üzerinde olumlu etkisi olduğuna yönelik görüş belirtmişlerdir. Ayrıca, katılımcı öğrenciler okuma becerisine yönelik etkinliklerde geliştirilen yazılımı kullanmayı tercih ettiklerini belirtmişlerdir.

 




Referanslar


Akyol, H. (2011). Türkçe ilkokuma yazma öğretimi (10. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.

Altun, T., Ekiz, D. ve Odabası, M. (2011). Sınıf öğretmenlerinin sınıflarında karşılaştıkları okuma güçlüklerine ilişkin nitel bir araştırma. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 17 (2011) 80-101.

Al-seghayer, K. (2016). ESL/EFL Instructors’ Perceptions of the Importance of Computer-assisted Reading in L2 Reading Instruction. Theory and Practice in Language Studies, 6, 1753-1761.

Amerikan Psikiyatri Birliği (APA), (1994). Mental bozuklukların tanımsal ve sayısal el kitabı, (DSM-IV). (Çeviren: E. Köroğlu). Ankara: Hekimler Yayın Birliği.

Demirtaş, G. (2016). Okuma güçlüğü yaşayan dördüncü sınıf öğrencileri üzerine bir durum çalışması. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Niğde Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Niğde.

Korkmaz, B. (2000). Öğrenme Bozuklukları Pediatrik Davranış Nörolojisi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları, s.189- 216.

National Institute of Child Health and Human Development. (2000). Report of the National Reading Panel. Teaching children to read: An evidence-based assessment of the scientific research literature on reading and its implications for reading instruction (NIH Publication No. 00-4769). Washington, DC: U.S. Government Printing Office.

Morgan PL, Farkas G, Tufis PA, Sperling RA. 2000. Are reading and behavior problems risk factors for each other? Journal of Learning Disabilities. 41, 417-436.

Irasquin, R. S., Drent, J., Verhoeven, L. (2005). Benefits of computer-presented speed training for poor readers. Annals of Dyslexia, 55, 246–265.

Pierangelo, R., Giuliani, G. 2006. Learning Disabilities: A Practical Approach to Foundations, Assessment, Diagnosis, and Teaching. Boston, MA: Pearson Allyn & Bacon.

Pikulski, J. J., Chard, D. J. 2005. “Fluency: Bridge Between Decoding and Reading Comprehension”, The Reading Teacher, 58 (6), 510-519.

Razon, N. (1982). Okuma güçlükleri. Eğitim ve Bilim, 7(39).

Ramanair, J. Sagat, G. (2007). Multimedia technology: Teachers’ knowledge and attitudes. CALL-EJ Online.8.

Sattler, J. M., Weyandt, L. 2002. “Specific learning disabilities (sf. 281-335)”. Assessment of children. Behavioral and clinical applications, 4th ed. Editör: Sattler, J. M. San Diego, CA: Jerome M. Sattler, Publisher, Inc.

Şimşek, A., Özdamar, N., Becit, G., Kılıçer, K., Akbulut, Y., & Yıldırım, Y. (2008). Türkiye’deki eğitim teknolojisi araştırmalarında güncel eğilimler. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (19), 439-458.

Tjus, T., Heimann, M., Nelson, K. E. 2001. Interaction patterns between children and their teachers when using a specific multimedia and communication strategy: Observations from children with autism and mixed intellectual disabilities. Autism, 5,2, 175–187.

Uyar, Y., Yıldırım, K. ve Ateş, S. (2011). Okuma uzmanlığının Türkiye’deki üniversitelerde lisansüstü bir program olarak yapılandırılması. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 4(1): 132-149.

Valleley, R. J., Shriver, M. D. 2003. “An examination of the effects of repeated readings with secondary students”, Journal of Behavioral Education, 12, 55-76.

Yıldız, M. (2013). Okuma motivasyonu, akıcı okuma ve okuduğunu anlamanın beşinci sınıf öğrencilerinin akademik başarılarındaki rolü. International Periodical for The languages, Literature and History of Turkish or Turkic, Volume 8/4, 1461-1478, Ankara.

Yurdakal, İ. H., (2014). İlkokullarda okuma güçlüğünde yaşanan sorunlar ile eğitim uygulamalarına ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Pamukkale Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.

Korkmaz, B. (2000). Öğrenme Bozuklukları Pediatrik Davranış Nörolojisi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları, s.189- 216.

Razon, N. (1982). Okuma güçlükleri. Eğitim ve Bilim, 7(39).

Şimşek, A., Özdamar, N., Becit, G., Kılıçer, K., Akbulut, Y., & Yıldırım, Y. (2008). Türkiye’deki eğitim teknolojisi araştırmalarında güncel eğilimler. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (19), 439-458.

Uyar, Y., Yıldırım, K. ve Ateş, S. (2011). Okuma uzmanlığının Türkiye’deki üniversitelerde lisansüstü bir program olarak yapılandırılması. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 4(1): 132-149.

Yıldız, M. (2013). Okuma motivasyonu, akıcı okuma ve okuduğunu anlamanın beşinci sınıf öğrencilerinin akademik başarılarındaki rolü. International Periodical for The languages, Literature and History of Turkish or Turkic, Volume 8/4, 1461-1478, Ankara.

Yurdakal, İ. H., (2014). İlkokullarda okuma güçlüğünde yaşanan sorunlar ile eğitim uygulamalarına ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Pamukkale Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.