Kapak görseli

TÜRKİYE’DE İÇ GRUP YANLILIĞININ TOPLUMSAL ADALETE VE GÜVENLİĞE ETKİSİ

Salih AKYÜREK
1.465 438

Öz


Sosyal kimlik inşa süreçlerinde “sosyal kategorizasyon”, “kıyaslama” ve “iç grup yanlılığı” yaşanan olağan süreçler olarak tanımlanmaktadır. Bunun yanında, iç grup yanlılığı toplulukçu kültürlerle daha fazla özdeşleştirilmektedir. Türkiye’de toplulukçu kültürün evirildiği iç grupçu yapı ve toplumsal gruplarda egemen olan itaat/sadakat eğiliminin yarattığı en ciddi problematik sonuç; her tür toplumsal ve yönetim ilişkisinde, etik temelden uzak bir şekilde bizden-öteki ayrımının yapılmasıdır. Bu noktada sorun oluşturan konu, toplulukçu kültür veya bunun sonucu olarak ortaya çıkan toplumsal gruplar değil; bu gruplara mensup kişilerin karşılaştıkları olaylarda ve durumlarda, hukuki normları ve toplumsal değerleri yok sayarak kendi grubundaki kişilere karşı mutlak bir tarafgirlik sergilemeleridir. Bu problem, masum bir kategorizasyon sınırında da kalmamakta; bu olumsuzluk, etiketlenen farklı kimlikler arasında önce kutuplaşmayı, sonrasında ise ayrımcılığı ve nihayetinde nefreti, düşmanlığı ve çatışmaları doğurmaktadır. Bu durum, yarattığı sonuçlar itibariyle, toplulukçu kültür yapımız içinde yaşanan iç grup yanlılığını, masum bir sosyal kimlik inşa sürecinden daha çok, tedbir alınması gereken güvenlik problemi boyutuna taşımaktadır.

Tam metin:

PDF


DOI: http://dx.doi.org/10.21085/jemsos.83032

Referanslar


Ağırdır, B. (2010). Siyasette ve Toplumda Kutuplaşma, KONDA Raporu.

Akyürek, S., Koydemir F.S. (2014). Türkiye’de Etnik, Dini ve Siyasi Kutuplaşma, Bilge Adamlar Stratejik Araştırmalar Merkezi (BİLGESAM) Raporu: No-61.

Brewer, M.B. (1999). The psychology of Prejudice: Ingroup Love or Outgroup Hate? Journal of Social Issues, Vol. 55, No. 3, s.429-444.

Chokar, J.S., Brodbeck, F.C., House, R.J. (Ed.), (2007). Culture and Leadership Across the World: The GLOBE Book of In-Depth Studies of 25 Societies, Lawrence Erlbaum Associates, Publishers, London, İntruduction.

Demirtaş, H. A. (2003). Sosyal Kimlik Kuramı: Temel Kavram ve Varsayımlar, İletişim Araştırmaları, 1(1): s.123-144.

Güler, İ., (2015). Kur’an’ın Ahlak Metafiziği, Ankara Okulu Yayınları, Ankara.

Güler, İ., (2015). Derin Ahlak, Ankara Okulu Yayınları, Ankara.

Habermas, J. (2012) Öteki Olmak, Ötekiyle Yaşamak: Siyaset Kuramı Yazıları, (Çev. İlknur Aka), Yapı Kredi Yayınları, İstanbul.

Haldûn, İbn-i. (2004). Mukaddime (Çev. Halil Kandemir), Yeni Şafak Kültür Yayınları, I. Cilt, Ankara.

Hofstede, G., Hofstede, G.J., Minkov, M. (2010). Culture and Organizations, USA: McGraw-Hill.

Jost, J.T. ve Sidanius, J. (2004). “Political Psycholgy: An Introduction,” içinde Political Psychology, ed. John T. Jost ve Jim Sidanius (NY: Psychological Press). S.1-18.

Jost, J.T. ve Sidanius, J. (ed.), (2004). “Prejudice, Diversity, and Social Contact: Bölüm Girişi” içinde Political Psychology, (NY: Psychological Press), s.271-275.

KONDA Barometresi:Temalar (2012). Gündelik Hayatta Öteki Algısı.

Kuçuradi, İ., (1988). Etik, (yayınevi yok), Ankara.

Marshall, G. (1999). Sosyoloji Sözlüğü, çev. Osman Akınhay ve Derya Kömürcü (Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları, 1999).

Michener, H. A. vd. (1990). Social psychology. San Diego: Harcourt Brace Jovanovich.

Sidanius, J., ve Pratto, F. (1999). Social Dominance: An Intergroup Theory of Social Hierarchy and Oppression (USA: Cambridge University Press).

Slattery, M. (2008). Sosyolojide Temel Fikirler, çev. Ümit Tatlıcan vd. (İstanbul: Sentez Yayıncılık).

Tajfel, H., ve Turner, J.C. (2004) “The Social Identity Theory of Intergroup Behavior,” içinde Political Psychology, ed. John T. Jost ve Jim Sidanius (NY: Psychological Press). 276-293.

Trompenaars, F. & Hampden-Turner, C., (1998), Riding the Waves of Culture: Understanding Cultural Diversity in Business, London: Nicholas Brealey Publishing.

Turner, J. C. (1982). "Towards a cognitive redefinition of the social group". Social identity and intergroup relations. (Der.) H. Tajfel. London: Harvester VVheat Sheaf.