DERGİNİN TAMAMI

DERGİNİN TAMAMI
4.136 4.715

Öz


Cilt 3, Sayı 2, Ocak-Haziran 2014

Vol. 3, Number 2, January-June 2014

Tam metin:

PDF

Referanslar


http://politicalticker.blogs.cnn.com/2009/04/06/obama-in-turkey-model-partnershipcan-send-message-to-world/ date of access: 02.03.2014. http://www.cnnturkTe.com/2013/turkiye/02/11/cilvegozunde.buyuk.patlama/696063 .0/ date of access: 15.03.2014. http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2013/04/20130411-2.htm date of access: 002014. http://www4.cnnturk.com/yazarlar/metin.gunes/reyhanli.londra.new.york/103.6783/i ndex.html date of access: 15.03.2014.

Dinçer, O. B., Federici V., Ferris E., Karaca, S., Kirişçi, K. & Çarmıklı, E. Ö. (November, 2013). Turkey and Syrian refugees: limits of hospitality. The Brooking Institution, Washington D.C. & International Strategic Research Organization, Ankara, http://www.brookings.edu/~/media/research/files/ reports/2013/11/18%20syria%20turkey%20refugees/turkey%20and%20syri an%20refugees_the%20limits%20of%20hospitality%20(2014).pdf date of access: 09.03.2014.

European Union. (2001). European Council Directive, 2001/55/EC, http://europa.eu/ legislation_summaries/justice_freedom_security/free_movement_of_person s_asylum_immigration/l33124_en.htm date of access: 13.03.2014.

Fidan, H. (2013). A work in progress: the new Turkish foreign policy. Middle East Policy. (Spring 2013, XX), http://www.mepc.org/journal/middle-eastpolicy-archives/work-progress-new-turkish-foreign-policy date of access: 002014.

Özden, Ş. (2013). Syrian refugees in Turkey: MPC research report 2013/05. Robert Schuman Centre for Advanced Studies. San Domenico di Fiesole (FI): European University Institute, http://www.migrationpolicycentre.eu/ docs/MPC-RR-2013-05.pdf date of access: 17.03.2014.

Mecliste gergin Suriye oturumu (Tensed Syria session in the assembly) (26 April 2012). Radikal, http://www.radikal.com.tr/politika/mecliste_gergin_suriye_ oturumu-1086125 date of access: 09.03.2014.

Reçber, K. & Ayhan, V. (December, 2013). Türkiye ile Suriye arasındaki krizin Hatay bölgesi üzerindeki etkileri (The effects of the crisis between Turkey and Syria on the region of Hatay). Alternatif Politika, 324-340, http://www.alternatifpolitika.com/page/docs/aralik-2013/tammetin/recberayhan.pdf date of access:16.03.2014.

Republic of Turkey Prime Ministry Disaster and Emergency Assistance Presidency (AFAD, Afet ve Acil Durum Yönetim Başkanlığı). (20 13a). Barınma merkezlerinde son durum 30 Aralık 2013 tarihi itibariyle (Current status in accomodation centers as of 30 December 2013), www.afad.gov.tr/ TR/IcerikDetay1.aspx?IcerikID=848&ID=16 date of access: 14.03.2014.

Republic of Turkey Prime Ministry Disaster and Emergency Assistance Presidency (AFAD, Afet ve Acil Durum Yönetim Başkanlığı). (2013b). Disbursement of aid at zero point, https://www.afad.gov.tr/EN/IcerikDetay1.aspx? IcerikID=759&ID=16 date of access: 17.03.2014.

Republic of Turkey Prime Ministry Disaster and Emergency Assistance Presidency (AFAD, Afet ve Acil Durum Yönetim Başkanlığı). (2013c). Introduction, https://www.afad.gov.tr/EN/IcerikDetay1.aspx?ID=16&IcerikID=747 date of access: 14.04.2014.

Republic of Turkey Prime Ministry Disaster and Emergency Management Presidency (AFAD, Afet ve Acil Durum Yönetim Başkanlığı). (2014a). Syrian refugees in Turkey, 2013: field survey results. Ankara: Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlık Afet ve Acil Durum Yönetim Başkanlığı, https://www.afad.gov.tr/Dokuman/TR/61-2013123015505-syrian-refugeesin-turkey 2013_print_12.11.2013_eng.pdf date of access: 14.03.2014.

Seven, E. and Karataş, A. A. (1 May 1 2011). Suriye’den büyük göç tedirginliği (uneasiness about the great migration from Syria). Yenişafak, http://yenisafak.com.tr/Gundem/?i=316940 date of access: 14.03.2014.

Soykan, C. (2012). The new draft law on foreigners and international protection in Turkey. Oxford Monitor of Forced Migration, II (2), 38-47, http://oxmofm.com/wp-content/uploads/2012/11/Cavidan-FINAL.pdf date of access: 04.04.2014.

Suriye’ye çıkış yok” (No way out to Syria) (28 August 2012). Star, http://www.stargazete.com/ekonomi/suriyeye-cikis-yok/haber647243% 20date%20of%20access%2014.03.2014 date of access 14.03.2014.

Suriyeli gençlere sınavsız üniversite imkanı (Opportunity for the Syrian youth for university education without examination (24 October 2013). Hürriyet, http://www.hurriyet.com.tr/egitim/24973355.asp date of access: 02014.

The White House. (2009). Remarks by president Obama to the Turkish parliament, http://www.whitehouse.gov/the-press-office/remarks-president-obamaturkish-parliament date of access: 02.03.2014.

Turkish law on protection of foreigners wins UN praise (12 April 2013). UN News Center, http://www.un.org/apps/news/story.asp?NewsID=44637&Cr= turkey&Cr1#.Uz7kKKh5OSo date of access: 04.04.2014.

Türkiye’ deki Suriyelilerin sayısı 900.000’ni aştı (Number of the Syrians in Turkey exceeded 900, 000) (16 April 2014). Hürriyet, http://www.hurriyet.com.tr /gundem/26224120.asp date of access: 16.04.2014.

United Nations High Commissioner for Refugees, UNHCR. (2014a). Syria regional refugee response regional overview. Syria Regional Refugee Response. Inter-agency Information Sharing Agency Portal, http://data.unhcr.org /syrianrefugees/regional.php date of access: 13.04.2014.

United Nations High Commissioner for Refugees, UNHCR. (2014). Syria regional refugee response Turkey. Syria Regional Refugee Response. Inter-agency Information Sharing Agency Portal, http://data.unhcr.org/syrianrefugees/ country.php?id=224 date of access: 13.04.2014.

United Nations High Commissioner for Refugees, UNHCR. (March, 2014). UNHCR Turkey Syrian refugee daily sitrep, file:///C:/Users/Devrim %20Umit/Downloads/UNHCRTurkeySyriaSitrep17March2014.pdf date of access: 17.03.2014.

United Nations High Commissioner for Refugees, UNHCR. (3 April 2014). UNHCR Turkey Syrian refugee daily sitrep, file:///C:/Users/ Devrim%20Umit/Downloads/UNHCRTurkeySyriaSitrep03April2014.pdf date of access: 04.04.2014.

United Nations High Commissioner for Refugees, UNHCR. (10 April 2014). UNHCR Turkey Syrian refugee daily sitrep, file:///C:/Users/Devrim %20Umit/Downloads/UNHCRTurkeySyriaSitrep10April2014%20(3).pdf date of access: 14.04.2014.

United Nations High Commissioner for Refugees, UNHCR, http://www.unhcr.org /pages/49c3646c137.html date of access: 04.04.2014.

United States Agency for International Development, USAID. (April, 2014). Syria, http://www.usaid.gov/crisis/syria date of access: 14.03.2014.

Alıca, E. (2008). İş Tatmini ve Örgütsel Bağlılığın İşten Ayrılma Eğilimi Üzerine Etkisinin Belirlenmesine Yönelik Bir Alan Araştırması: Bir Kamu Bankası Örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.

Altay, H. ve Akgül, V. (2010). “Seyahat Acentaları Çalışanlarının Tükenmişlik Düzeyi: Hatay Örneği”. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(14), 87-112.

Arı, G. S. ve Bal, E. Ç. (2008). “Tükenmişlik Kavramı: Bireyler ve Örgütler Açısından Önemi” . Yönetim ve Ekonomi, 15(1),131–148.

Arı, G.S., Bal, H. ve Bal, E.Ç. (2010). “İşe Bağlılığın Tükenmişlik ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisindeki Aracılık Etkisi: Yatırım Uzmanları Üzerinde Bir Uygulama”. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(3), 143-166.

Avcı, N. ve Küçükusta, D. (2009). “Konaklama İşletmelerinde Örgütsel Öğrenme, Örgütsel Bağlılık ve İşten Ayrılma Eğilimi Arasındaki İlişki”. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 20(1), 33-44.

Barlett, K.R. (1999). The Relationship Between Training and Organizational Commitment in the Health Care Field. The Degree of Doctor of Philosopy, The University of IIlionis, Urbana.

Barrick, M.R., Stewart, G.L. & Piotrowski, M. (2002). “Personality and job performance: Test of the mediating effects of motivation among sales representatives”. Journal of Applied Psychology, 87(1), 1-9.

Başol, G. ve Altay, M. (2009). “Eğitim Yöneticisi ve Öğretmenlerin Mesleki Tükenmişlik Düzeylerinin İncelenmesi”. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 15(58), 191-216.

Berberoğlu, M. ve Sağlam, B. (2010). “Meslek Yüksekokulu Akademik Personellerinin Tükenm işliği ve İş Tatmini Üzerine Bir Araştırma”. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Elektronik Dergisi, 2, 102-118.

Biçer, M. (2005). Satış Elemanlarının İş Tatmini, Örgüt Bağlılığı ve İşten Ayrılma Niyetinin Etik İklim İle İlişkisi: Sigorta ve İlaç Sektörlerinde Bir Araştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi, Adana.

Birdir, K. ve Tepeci, M. (2003). “Otel Genel Müdürlerinde Tükenmişlik Sendromu ve Tükenmişliğin Genel Müdürlerin İşlerini Değiştirme Eğilimlerine Etkisi”. Anatolia: Tur izm Araştırmaları Dergisi, 14(2), 93-106.

Budak, G. ve Sürgevil, O. (2005). “Tükenmişlik ve Tükenmişliği Etkileyen Örgütsel Faktörlerin Analizine İlişkin Akademik Personel Üzerinde Bir Uygulama”. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(2), 95Bute, M. (2011). “Kayırmacılık Algısı İle İş Tatmini, Olumsuz Söz Söyleme ve İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişki”. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 10(36), 187-203.

Carson, K.D., Carson, P.P., Roe, C.W., Birkenmeier, B.J. & Phillips, J.S. (1999). “FourCommitment Profiles and their Relationships to Empowerment, Service Recovery, and Work Attitudes”. Public Personnel Management, 28(1).

Ceylan, A. ve Demircan, N. (2002). “Çalışanların Örgüte Bağlılığı İle İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkilere Yönelik Bir Araştırma”. İşletme Dergisi, 3(1), 57Çalgan, Z., Yeğenoğlu, S. ve Aslan, D. (2009). “Eczacılarda Mesleki Bir Sağlık Sorunu: Tükenmişlik”. Hacettepe Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Dergisi, 29(1), 61–74.

Çarıkçı, İ. H. ve Çelikkol, Ö. (2009). “İş-Aile Çatışmasının Örgütsel Bağlılık ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisi”. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(9), 153-170.

Çekmecelioğlu, H. G. (2007). “Örgüt İkliminin İş Tatmini ve İşten Ayrılma niyeti Üzerindeki Etkisi: Bir Araştırma”. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(1). 79-97.

Cohen, A. (2000). “The Relationship Between Commitment Forms and Work Outcomes: A Comparison of Three Models”. Human Relations, 53, 3874

Demir, M. (2009 ). Konaklama İşletmelerinde Duygusal Zeka, Örgütsel Sapma, Çalışma Yaşamı Kalitesi ve İşten Ayrılma Eğilimi Arasındaki İlişkinin Analizi . Yayınlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.

Dığın, Ö. ve Ünsar, S. (2010). “Çalışanların İş Güvencesi Algısının Belirleyicileri ve İş Güvencesinden Memnuniyetin Organizasyonel Bağlılık, İş Stresi ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisi”. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(26), 133-145.

Dolgun, U. (2010). “Tükenmişlik Sendromu” (Ed.: D.E. Özler). Örgütsel Davranışta Güncel Konular. Bursa: Ekin Yayınevi, s. 287-310.

Eren, A. (2007). Gönüllü İşten Ayrılmalar Üzerine Ekonometrik Bir Yaklaşım. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.

Ergin, C. (1993). “Doktor ve Hemşirelerde Tükenmişlik ve Maslach Tükenmişlik Ölçeğinin Uyarlanması” VII. Ulusal Psikoloji Kongresi Bilimsel Çalışmaları (22–25 Eylül), (Ed.: R. Bayraktar ve İ. Dağ) Ankara: Türk Psikologlar Dernegi Yayını, s. 143–154.

Freudenberger, H.J. (1974). “Staff Burn-Out”. Journal Of Social, 30, 159-165.

Goldberg, L. R. (1990). “An alternative "description of personality": The Big-Five factor structure”. Journal of Personality and Social Psychology, 59, 121612

Gupchup, G.U., Singhal, P.K., Dole, E.J. & Lively, B.T. (1998). “Burnout in a Sample of HMO Pharmacists Using the Maslach Burnout Inventory”. Journal of Managed Care Pharmacy, 4(5), 495-503.

Gutknecht, S.P. Job Satisfaction and Intention to Quit Among Swiss Military Proffessionals during Organizational Changes: A Longitudinal Study, http://www.internationalmta.org/Documents/2005/2005118P.pdf , (Erişim Tarihi: 12.02.2008).

Gül, H., Oktay, E. ve Gökçe, H. (2008). “İş Tatmini, Stres, Örgütsel Bağlılık, İşten Ayrılma Niyeti ve Performans Arasındaki İlişkiler: Sağlık Sektöründe Bir Uygulama. Akademik Bakış”. Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, 15, 1-11.

Hair, J.F., Anderson, R.E., Tahtam, R.L. & Black, W.C. (1998). Multivariate Data Analysis. New Jersey: Prentice-Hall International, Inc.

Iverson, R.D. ve Deery, S.J. (1997). “Turnover Culture in The Hospitality Industry”. Human Resource Management Journal, 7(7).

Karabağ, F.S. ve Özgen, H. (2008). “Küçülen İşletmelerde Çalışanların İş Ortamına ve Sosyal Mübadeleye İlişkin Algılamaların İş Tatmini-İş Stresi ve İşten Ayrılma Niyetlerine Etkisi Üzerine Bir Araştırma”. İş, Güç; Endüstri İlişkileri Dergisi, 10(3), 27-53.

Kaya, N., Kaya, H., Ayık, S.E. ve Uygur, E. (2010). “Bir Devlet Hastanesinde Çalışan Hemşirelerde Tükenmişlik”. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(1), 401-419.

Kaya, E. (2010). İş Stresi ve Tükenmişlik Duygusunun İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkileri: Sağlık Personeli Üzerinde Bir Uygulama. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gebze İleri Teknoloji Enstitüsü, Gebze.

Kervancı, F. (2011). Tükenmişlik Sendromunun Örgütsel Bağlılık ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Niğde Üniversitesi, Niğde.

Kıdak, L. B. (2011). “Örgüt İçi Stresi Kaynakları ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisi: Eğitim Diş Hastanesinde Çalışan Diş Hekimleri Üzerine Bir Uygulama”. Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar Dergisi, 48(555).

Kuşluvan, Z. ve Kuşluvan, S. (2005). “Otel İşletmelerinde İş ve İşletme İle İlgili Faktörlerin İşgören Tatmini Üzerindeki Görece Etkisi: Nevşehir Örneği”. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 16(2). 183-203.

Maslach, C. ve Jackson, S.E. (1981). “The Measurement of Experienced Burnout”. Journal of Occupational Behaviour, 2, 99-113.

Maslach, C. ve Zimbardo, P.G. (1982). Burnout-The Cost Of Caring, New Jersey :Prentice-Hall Inc.

Maslach, C., Schaufeli, W.B. & Leiter, M.P. (2001). “Job Burnout”. Annual Review Psychology, 52, 397–422.

Onay, M. ve Kılcı, S. (2011). “İş Stresi ve Tükenmişlik Duygusunun İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkil eri: Garsonlar ve Aşçıbaşılar”. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 3(2) , 363-372.

Organ, D.W. ve Lingl, A. (1995). “Personality, Satisfaction, and Organizational Citizenship Behaviors”. The Journal of Social Psychology, 135(3), 3393

Ökten, S. S. (2008). Güçlendirmenin İş Tatmini ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkisinde Kalite Kültürünün Ara Değişken Olarak İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gebze İleri Teknoloji Enstitüsü, Gebze.

Öz, E. Ü. ve Bulutlar, F. (2009). “Algılanan Kurumsal İtibar ve Kurumdan Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkide Bir Ara Değişken Olarak Özdeşleşmenin Rolü”. Yönetim Araştırmaları Dergisi, 9(1), 35-52.

Pare, G. ve Tremblay, M. (2007). “The Influence of High-Involvement Resources Practice, Organizational Commitment, and Citizenship Behaviors on Informational Technology Professionals Turnover”. Group Organization Management, 32, 326-357.

Polat, M. ve Meydan, C.H. (2010). “Örgütsel Özdeşleşmenin Sinizm ve İşten Ayrılma Niyeti İle İlişkisi Üzerine Bir Araştırma”. Kara Harp Okulu Savunma Bilimleri Sosyal Bilimler Enstitüsü, 9(1), 145-172.

Poyraz, K. ve Kama, B. (2008). “Algılanan İş Güvencesinin İş Tatmini, Örgütsel Bağlılık ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkilerinin İncelenmesi”. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(2), 143-164.

Rusbelt, C.A., Farrell, D., Rogers ve Mainous. (1988). “Impact of Exchange Variables on Exit, Voice, Loyalty and Neglect: An Integrative Model of Responses to Decline Job Satisfaction”. Academy of Management Journal, 31(2), 599-627.

Sabuncuoğlu, E.T. (2007). “Eğitim, Örgütsel Bağlılık ve İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi”. Ege Akademik Bakış, 7(2), 613-628.

Shalley, C., Gilson L. ve Blum T. (2000). “Matching Creativity Requuirements and Intentions To Leave”. Academy of Management Journal, 43(2), 215-223.

Şahin, F. (2011). “Lider-Üye Etkileşimi İle İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişki Üzerinde Cinsiyetin Etkisi”. Ege Akademik Bakış, 11(2), 277-288.

Turunç, Ö. ve Çelik, M. (2010). “Örgütsel Özdeşleşme ve Kontrol Algılamalarının Çalışanların İşten Ayrılma Niyetine ve İş Performansına Etkileri”. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 24(3), 163-181.

Turunç, Ö. ve Çel, M. (2010). “Algılanan Örgütsel Desteğin Çalışanların İş-Aile, Aileİş Çatışması, Örgütsel Özdeşleşme ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisi: Savunma Sektöründe Bir Araştırma”. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(1), 209-232.

Turunç, Ö. (2011). “Örgütsel Adaletin Çalışanların Örgütsel Özdeşleşme ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisi: Örgütsel Özdeşleşmenin Aracılık Rolü”. İş, Güç: Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 13(1), 143-166.

Tükeltürk, Ş. A. (2008). Örgütlerde Yaşanan Çatışmalar ve İşten Ayrılma Eğilimi İlişkisi: Otel İşletmeleri Örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale Onsekizmart Üniversitesi, Çanakkale.

Uyguç, N. ve Çımrın, D. (2004). DEÜ “Araştırma ve Uygulama Hastanesi Merkez Laboratuvarı Çalışanlarının Örgüte Bağlılıklarını ve İşten Ayrılma Niyetlerini Etkileyen Faktörler”. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(1), 91-99.

Ünsar, A. S. (2011). “ Çalışanların Kişilik Özelliklerinin İşten Ayrılma Eğilimine Olan Etkisi: Bir Alan Araştırması. Selçuk Üniversitesi”, Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 16(22), 255-271.

Weisberg, J. & Sagie, A. (1999). “Teachers Physical, Mental and Emotional Burnout: 63 Impact on Intention to Quit”. The Journal of Psychology, 133(3), 333-339.

Yazıcıoğlu, İ. (2009). “Konaklama İşletmelerinde İşgörenlerin Örgütsel Güven Duyguları İle İş Tatmini ve İşten Ayrılma Niyetleri Üzerine Bir Alan Araştırması”. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 8(30), 235-249.

Yıldırım, M. H. ve İçerli, L. (2010). “Tükenmişlik Sendromu: Maslach ve Kopenhag Tükenmişlik Ölçeklerinin Karşılaştırmalı Analizi”. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 2(1), 123-131.

Yürür, S. ve Ünlü, O. (2011). “Duygusal Emek, Duygusal Tükenme ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisi”. İş, Güç; Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 13(2), 81-104.

Zimmerman, R.D. (2008). “Understanding the impact of personality traits on individuals’ turnover decisions: A meta-analytic path model”. Personnel Psychology, 61, 309-348.

Connell, J. (2006). “Medical tourism: Sea, sun, sand and… surgery. Tourism Management”, 27.

Kiremit, A., (2008). “Turizmin gelişiminde bir alternatif olarak medikal turizm: bir sağlık kuruluşunda araştırma”, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Ankara.

Marcouiller, D.W., K.K. Kim, and S.C. Deller, (2004). “Natural Amenities Tourizm and Income Distribution”, Annals Tourism of Research, 31(4), ss: 103110

Ülger, Savaş (1992). “Genel Turizm Bilgisi”, Akdeniz Üniversitesi, Antalya.

Yıldırım, H.H. ve Altunkaya, Ü. (2006). “Türkiye’nin Sağlık Turizmi Potansiyeli Güçlükler”, http://www.absaglik.com/saglik_turizmi_turkiye.pdf, (Son Erişim Tarihi: 14.07.2013).

WTO (1996), Executive Summary, Tourism 2020 Vision, A New Forecast From The WTO, Madrid.

Alkibay S. (2001). Yeşil Pazarlama Faaliyetlerine Üniversite Öğrencilerinin İlgisi Üzerine Bir Araştırma. Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 4, 76-93.

Ar, A. ve Tokol, T. (2010). Tekstil İşletmelerinin Yeşil Pazarlamayı Uygulama Nedenlerinin Yeşil Pazarlama Uygulamaları Üzerindeki Etkisi, Paradoks: Ekonomi, Sosyoloji ve Politika Dergisi, (6), 7-29.

Aslan, Filiz (2007). Yeşil Pazarlama Faaliyetleri Çerçevesinde Kafkas Üniversitesi Öğrencilerinin Çevreye Duyarlı Ürünleri Kullanma Eğilimlerini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma, Yüksek Lisans Tezi, Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kars.

Ay, C. ve Ecevit, Z. (2005). Çevre Bilinçli Tüketiciler, Akdeniz İİBF Dergisi, Sayı: 10, 238-263.

Ayyıldız, K. Y. (2008). Genç, Çevreye Duyarlı Pazarlama: Üniversite Öğrencilerinin Çevreye Duyarlı Pazarlama Uygulamaları ile İlgili Tutum ve Davranışları Üzerine Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesi SBE Dergisi, 12, 2, 505-527.

Babekoğlu, Y. (2000). Tüketicilerin Demografik Özellikleri ve Bireysel Tutumlarının Sorumlu Tüketim Davranışları Üzerine Etkisi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Boztepe A. (2012), Green Marketing and Its Impact on Consumer Buying Behavior. European Journal of Economic and Political Studies (1), http://ejeps.fatih.edu.tr/docs/articles/146.pdf., Erişim tarihi: 09.02.2013.

Çabuk S., B. Nakıboğlu, C. Keleş (2008). Tüketicilerin Yeşil (Ürün) Satın Alma Davranışlarının Sosyo-Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17, 1, 85-102.

Demirbaş M. A. (1999). Yeşil Pazarlama ve Tüketicinin Yeşil Pazarlamaya Yaklaşımı, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Fraj, E.and Martinez, E.(2007). Ecological Consumer Behaviour: An Emprical Analysis, International Journal of Consumer Studies, 31, 26-33.

Gilg A., Barr S. and Ford N. (2005). Green Consumption or Sustainable Lifestyles? Identifying the Sustainable Consumer. Futures, 37, 481-504.

Karaca, Ş. (2013). Tüketicilerin Yeşil Ürünlere İlişkin Tutumlarının İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma, Ege Akademik Bakış, 13 (1), 99-111.

Karna, J., Hansen, E. and Juslin, H. (2003). Social Responsibility in Environmental Marketing Planning, European Journal of Marketing, 37, 848-871.

Keleş, C. (2007). Yeşil Pazarlama Tüketicilerinin Yeşil Ürünleri Tüketme Davranışları ve Yeşil Ürünlerin Tüketiminde Kültürün Etkisi ile İlgili Bir Uygulama, Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.

Kinoti, M. (2011). Green marketing Intervention Strategies and Sustainable Development: A Conceptual Paper. International Journal of Business and Social Science, 2 (23), 263-273.

Leblebici, L. (2008). Yeşil Pazarlama ve Kayseri’deki İşletmeler Üzerine Bir Uygulama, Doktora Tezi, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri.

Muldoon, A. (2006). Where The Green Is: Examining The Paradox of Environmentally Conscious Consumption, Electronic Green Journal.23.

Nakıboğlu, M.A.B. (2003). Çevreci Pazarlama Anlayışı ve Tüketicilerin Çevre Tutumlarının Tüketici Davranışları Üzerindeki Etkisi İle İlgili Bir Uygulama, Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.

Nakip, M. (2006). Paz arlama Araştırmaları, Teknikler ve (SPSS Destekli) Uygulamalar, Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Nemli, E. (1998). Sürdürülebilir Kalkınma ve İşletmelerin Rolü, M.Ü., Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4 (9), 292-293.

Peattie, K. ve Crane, A. (2005). Green Marketing: Legend, Myth, Farce or Prophesy?, Qualitative Market Research: An International Journal, (8), 357-3

Pettit, D. and Sheppard J.P.(1992). It’s not easy being Green: The Limits of Green Consumerism in Light of the Logic of Collective Action. Queen’s Quarterly. 99/2, 328-350.

Polonsky, M. J. (1994). An introduction to Green Marketing. Electronic Green Journal, 1 (2).

Türk, M.ve Gök, A. (2010). Yeşil Pazarlama Anlayışı Açısından Üretici İşletmelerin Sosyal Sorumluluğu, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 9 (32), 199- 220.

Uydacı, M. (2002). Yeşil Pazarlama-İş Ahlakı ve Çevresellik Açısından Yaklaşımlar, İstanbul: Türkmen Kitabevi.

Uysal, O.U. (2006). Yeşil Ürünlerde Konumlandırma ile İlgili Uygulama, Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü , İstanbul.

Üstünay, M. (2008). İşletmelerin Sosyal Sorumlulukları Çerçevesinde Yeşil Pazarlama Uygulamaları ve Kimya Sektörüne Yönelik Bir İnceleme, Yüksek Lisans Tezi, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Yılmaz, V., Çelik, E., Yağızer, C. (2009). Çevresel Duyarlılık ve Çevresel Davranışın Ekolojik Ürün Satın Alma Davranışına Etkilerinin Yapısal Eşitlik Modeliyle Araştırılması, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9 (2), 1-14.

Age´nor, P. R. and M. P. Taylor, 1993, The causality between official and parallel exchange rates in developing countries, Applied Financial Economics 3, 255–266.

Akgiray, V., K. Aydogan, G. G. Booth, and J. Hatem, 1989, A causal analysis of black and official exchange rates: the Turkish case, Weltwirtschaftliches Archiv 125, 337-344.

Bahmani-Oskooee, M., I. Miteza, and A. B. M. Nasir, 2002, The Long-Run Relation Between Black Market and Official Exchange Rates: Evidence from Panel Cointegration, Economics Letters 76, 397–404.

Baliamoune-Lutz, M., 2009, Black and official exchange rates in Morocco: an analysis of their long-run behavior and short-run dynamics (1974–1992), Applied Economics, DOI: 10.1080/00036840802112463.

Diamandis, P.F., and A. Drakos, 2005, Long-run dynamics of official and blackmarket exchange rates in Latin America, Global Finance Journal 15, 2192

Gupta, S., 1981, A Note On The Efficiency Of Black Markets in Foreign Currencies, Journal of Finance 36, 705-710.

Im, K.S., M.H. Pesaran, and Y. Shin, 2003, Testing for unit roots in heterogeneous panels, Journal of Econometrics 115, 53–74.

Love, J. and R. Chandra, 2007, The relationship between the black market and official exchange rates: an examination of long-run dynamics in India, Scottish Journal of Political Economy 54, 283-294.

Maddala, G. S. and S. Wu, 1999, A comparative study of unit root tests with panel data and a new simple test, Oxford Bulletin of Economics and Statistics 61, 631–52.

Moore, M. J. and K. Phylaktis, 2000, Black and official exchange rates in the Pacific basin: some tests of dynamic behavior, Applied Financial Economics 10, 361–69.

Pedroni, P., 1999, Critical values for cointegration tests in heterogeneous panels with multiple regressors, Oxford Bulletin of Economics and Statistics 61, 653–670.

Pedroni, P., 2000, Fully Modifed OLS for Heterogeneous Cointegrated Panels, Advances in Econometrics 15, 93–130.

Pedroni, P., 2001, Purchasing power parity tests in cointegrated panels, The Review of Economics and Statistics 83, 727–731.

Reinhart CM and KS. Rogoff, 2004, The modern history of exchange rate arrangements: a reinterpretation, Quarterly Journal of Economics CXIX: 1–

ARİNZE, Emmanuel, N. (May 17 1999). The Role of the Museum in Society. Public lecture at the National Museum, Georgetown, Guyana, http://www.maltwood.uvic.ca/cam/activities/past_conferences/1999conf/C AM'99-EmmanuelArinze.GuyanaFinal.pdf adresinden 06 şubat 2013tarihinde edinilmiştir.

ATATÜRK KÜLTÜR, DİL VE TARİH YÜKSEK KURULU. (1997). Atatürk’ün Söylev Ve Demeçleri. I-III. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.

BUYURGAN, Serap ve MERCİN, Levent. (2005). Görsel Sanatlar Eğitiminde Müze Eğitimi ve Uygulamaları. Ankara: Görsel Sanatlar Eğitimi Derneği Yayınları.

DEMİR, Reyhan. (2005). Sanat Eğitiminde Bir Program Önerisi: Galeri Eğitimi Progra mı. http://tebd.gazi.edu.tr/arsiv/2005_cilt3/sayi_1/95-104.pdf adresinden 04 şubat 2013 tarihinde edinilmiştir.

ERBAY, Mutlu. (1997). Plastik Sanatlar Eğitimin Gelişimi, İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.

ETİKE, Serap. (1987). İsmail Hakkı Baltacıoğlu ve Resim Öğretmeni Yetiştiren Programlara Öneriler. Öğretmen Yetiştiren Yükseköğretim Kurumlarının Dünü-BugünüGeleceği Sempozyumu. Gazi Üniversitesi, Ankara: Gazi Eğitim-Meslek Eğitimi-Teknik Eğitim Fakültesi. 8-11 Haziran 1987.

GARTENHAUS, Alan R. (2000). Yaratıcı Düşünme ve Müzeler. (Çev) Ruhiser Mergenci, Bekir Onur, Ankara: Ankara Üniversitesi Çocuk Kültürü Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayınları.

GENCEYDIN, Zafer. (1993). Sanat Eğitimi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.

GERÇEK, Ferruh. (1999). Türk Müzeciliği, 1. Baskı, Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.

HOOPER, Eilean ve GREENHİLL. (1999). Müze ve Galeri Eğitimi. (Çev) Meltem Örgen Evren, Emine Gül Ka pçı, Ankara: Ankara Üniversitesi Çocuk Kültür Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayınları.

ICOM TÜRKİYE MİLLİ KOMİTESİ. (1963). Milletlerin Teşkilatlandırılması Pratik Öğütler, Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.

İYEM, Nuri. (1981). Galerilerin Yararı. Gösteri Sanat Edebiyat Dergisi, Yıl:1, sayı:6, 6 Mayıs. Hürriyet Ofset Matbaacılık ve Gazetecilik A.Ş.

Milli Eğitim Bakanlığı İlköğretim Genel Müdürlüğü. (2007). Görsel Sanatlar Dersi (1 Sınıflar) Öğretim Programı ve Kılavuzu, Ankara: MEB. Devlet Kitaplar Müd ürlüğü.

OĞUZKAN, Turhan. (1987). Cumhuriyet Dönemi Eğitimcileri. “Atatürk’ün Eğitimci Kişiliği”, Hüsnü Cırıtlı ve Bahir Sorguç (Ed.), Ankara: Unesco Türkiye Milli Komisyonu.

OĞUZKAN, A, Ferhan. (1982). Cumhuriyet Dönemi Eğitimcileri, “Hasan Ali Yücel”, Hüsnü Cırıtlı ve Bahir Sorguç (Ed), Ankara: Unesco Türkiye Milli Komisyonu.

Rasool Sarwat Ghulam. (February 08,2009). Daily Times Sitesi, “The importance of a museum” maddesi, http://www.dailytimes.com.pk/default.asp?page=2009%5C02%5C08%5Cstory_8-22009_pg12_11 adresinden 05 Şubat 2013 tarihinde edinilmiştir.

SAN, İnci. (1985). Yaratıcılık Açısından Sanat Eğitimi. Sanat Üzerine. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar FakültesiYayınları 3.

TONGUÇ İsmail Hakkı. (1952). Öğretmen Ansiklopedisi ve Pedegoji Sözlüğü, R. G. Arkın (Ed.), İstanbul: Bir Yayınları.

EK: ÖĞRETMEN GÖRÜŞME FORMU Görüşme kısa bir tanışma ve izin alınarak gerçekleştirildikten sonra konuyla ilgili aşağıdaki üç soru sorularak durum değerlendirmesi yapılmıştır. Müze ve sanat galerileri görsel sanatlar dersi programındaki yeri nedir ve nasıl uygulamaya geçirilmektedir? Görsel sanatlar eğitimi programı çerçevesinde (müzelere, ören yerlerine, sanat galerilerine) eğitim amaçlı gezi yapıldı mı ve nerelere? Konuyla ilgili sorunlar, sıkıntılar, beklentileriniz veya önerileriniz var mıdır? Sanat galerileri ve müzelerden, etk in bir eğitim ortamı olarak yararlanmak için “Hizmet İçi” eğitim aldınız mı sizce bu kapsamda verilecek bir “Hizmet İçi” eğitim yararlı olur mu? OBSIDIAN AND ITS SIGNIFICANCE FOR CAPPADOCIAN PRE-POTTERY NEOLITHIC Öğr. Gör. Fevzi Volkan Güngördü Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi volkangungordu@nevsehir.edu.tr During prehistoric times, due to its natural structure and impressive color, obsidian was a common material for tool production. As a result of chemical analyses, scientists are capable for source analyses on obsidians which have unique elemental compositions in every different sources. By means of these analyses, which obsidian sources were exploited to produce obsidian tools can be identified. This information is significant for archaeologists in the process of realizing interregional connections. Cappadocia region is one of the significant obsidian sources in the Near East. Cappadocian obsidians were exploited and manufactured by local Pre-Pottery Neolithic sites and they were diffused in Syria, Levant and Cyprus. The identification of Cappadocian obsidians in different regions of the Near East is important to show the connections between Syria, Levant, Cyprus and Cappadocia in 000 years ago. Keywords: Obsidian, chemical analyses, Pre-Pottery Neolithic, Near East, Cappadocia. OBSİDYEN VE SERAMİKSİZ NEOLİTİK DÖNEM’DE KAPADOKYA İÇIN ÖNEMİ Andrefsky, W. Jr. (2000). Lithics: Macroscopic approaches to analysis. United Kingdom: Cambridge University Press.

BalkanAtlı, N. (1994). “The Typological Characteristics of Aşıklı Höyük Chipped Stone Industry.” In Hans Georg Gebel and Stefan Karol Kozlowski, eds., Neolithic Chipped Stone Industries of the Fertile Crescent. Berlin: ex oriente, 209-221.

(2000). “Kapadokya Obsidyen Araştırmaları ve Kömürcü Kaletepe Obsidien Atölyesi K azısı.” In Oktay Belli, ed., Türkiye Arkeolojisi ve İstanbul Üniversitesi (1932-1999) . İstanbul: Başak Matbaacılık, 32-38.

(2008). “Prehistoric Obsidian Mining in Göllü Dağ.” In Ü. Yalçın, H. Özbal, A. G. Paşamehmetoğlu, eds., Ancient Mining in Turkey and the Eastern Mediterranean . Ankara: Atılım University, 191-208.

BalkanAtlı, N., Binder, D. (2001). “Obsidian exploitation and blade technology at Kömürcü-Kaletepe (Cappadocia, Turkey).” In Isabella Caneva, Cristina Lemorini, Daniela Zampetti, Paolo Biagi eds.,Beyond Tools. Redefining the PPN Lithic Assemblages of the Levant. Berlin: ex oriente, 1-16.

(2007). “KömürcüKaletepe Obsidyen İşçiliği”. Özdoğan, M. N. Başgelen, eds., Anadolu’da Uygarlığın Doğuşu ve Avrupa’ya Yayılımı Türkiye’de Neolitik Dönem Yeni Kazılar, Yeni Bulgular. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 217-2

BalkanAtlı, N., Binder, D., Cauvin, M.C. (1999). “Obsidian Sources, Workshops, and Trade in Central Anatolia.” Özdoğan, M. N. Başgelen, eds., Neolithic in Turkey The Cradle of Civilization New Discoveries . İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 133-145.

BalkanAtlı, N., Binder, D., Cauvin, M.C., Faydalı, E. (1999). “Kömürcü /Kaletepe Obsidyen Atölyesi 1997 Kazısı.” Kazı Sonuçları Toplantısı 20(1): 1-21.

(2000). “1998 Kömürcü/Kalete pe Obsidyen Atölyesi Kazısı.” Kazı Sonuçları Toplantısı 21(1): 41-50.

Briois, F., Gratuze, B., Guilaine, J. (1997). “Obsidiennes du site néolithique précéramiqué de Shillourokambos (Chypre).” Paléorient 23(1): 95-112.

Chataigner, C., Poidevin, J.L., Arnaud, N.O. (1998) “Turkish Occurrences of Obsidian and Use by Prehistoric Peoples in the Near East from14,000 to 000BP.” Journal of Volcanology and Geothermal Research 85:517-537.

Duru, G., Özbaşaran, M. (2005). “A ‘Non-Domestic Site in Central Anatolia.” Anatolia Antiqua 13: 15-28.

Ercan, T., Şaroğlu, F., Kuşçu, İ. (1994) “Features of obsidian beds by volcanic activity in Anatolia since 25 million years BP” In Demirci. Ş., Özer, A.M., Summers, G.D., eds., Archaeometry 94 The Proceedings of the 29 th International Symposium of Archaeometry. Ankara: Tübitak, 505-513.

Esin, U. (2000). “Aşıklı Höyük Kurtarma Kazıları.” In Oktay Belli, ed., Türkiye Arkeolojisi ve İstanbul Üniversitesi (1932-1999). İstanbul: Başak Matbaacılık, 20-28.

Esin, U., Harmankaya, S. (2007). “Aşıklı Höyük.” In Özdoğan, M. N. Başgelen, eds., Anadolu’da Uygarlığın Doğuşu ve Avrupa’ya Yayılımı Türkiye’de Neolitik Dönem Yeni Kazılar, Yeni Bulgular. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 255-272.

Kayacan, N. (2003). “Chipped Stone Industry of the Neolithic Site of Musular (Cappadocia): Preliminary Results.” Anatolia Antiqua 11: 1-10.

Leute, U. (1987). Archaeometry, An introduction to Physical Methods in Archaeology and the History of Art. - Weinheim, New York: VHC.

Özbaşaran, M. (2000). “Melendiz Boyu Yerleşmelerinden: Musular.” In Oktay Belli, ed., Türkiye Arkeolojisi ve İstanbul Üniversitesi (1932-1999). İstanbul: Başak Matbaacılık, 44-50.

Özbaşaran, M., Duru, G., Kayacan, N., Erdoğdu, B.,Buitenhuis, H. (2007). “Musular 19962004 Genel Değerlendirme.” In Mehmet Özdoğan and Nezih Başgelen, eds., Anadolu’da Uygarlığın Doğuşu ve Avrupa’ya Yayılımı Türkiye’de Neolitik Dönem Yeni Kazılar, Yeni Bulgular. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 273-283.

Shackley, M. S. (2008). “Archaeological Petrology and the Archaeometry of Lithic Materials.” Archaeometry 50: 194-205.

Todd, I.A. (1980). The Prehistory of Central Anatolia I The Neolithic period. Göteborg: Paul Aström Förlag.

Renfrew, C., Dixon, J.E., Cann, J.R. (1966). “Obsidian and Early Cultural contact in the Near East.”Proceedings of Prehistoric Society 32: 30-72.

(1968). “Further Analysis on Near Eastern Obsidians.” Proceedings of the Prehistoric Society 34: 319-331.

Whittaker, J. C. (1994). Flint knapping: Making & Understanding Stone Tools. Austin: University of Texas Press.

Ağırnaslı, N. (1942). Köy öğretmeninin okul dışındaki vazifeleri, İlköğretim Dergisi, 6(112), 1472-1473.

Alpan, N. (1952). Öğretmen okulları ve köy enstitüleri programı, İlköğretim Dergisi, 18(342), 10-11.

Anderson, C. D. (1963). İşbaşında yetiştirmede öğretmen yetiştiren müesseseler, İlköğretim Dergisi, 28(513), 8-9.

Arıkan, M. B. (1957). Yüksek kaliteli öğretmen ihtiyacı, İlköğretim Dergisi, 23(427), 9.

Arifoğlu, R. (1963). Öğretmeni işbaşında yetiştirme bürosu, İlköğretim Dergisi, 28(513), 12-14.

Arman, M. (1944). İlkokul öğretmenleri yapı sandığı çalışmaları, İlköğretim Dergisi, 8(159-161), 2094-2096.

Aslan, H. (1953). Amerika’da öğretmen yetiştirme problemi, İlköğretim Dergisi, 18(350), 5-8.

Ayas, N. (1950). İlköğretim çocuklarının yetiştirilmesinde öğretmenlerin ve ailelerin rolü, İlköğretim Dergisi, 15(295-296), 3844.

Ayasbeyo ğlu, N. (1951). Öğretmen okullarının tarihine bağlı bir niçin, İlköğretim Dergisi, 16 (315-316), 4108-4110.

Ayasbeyoğlu, N. (1956). Öğretmen ve metot, İlköğretim Dergisi, 22 (414), 2-3.

Aydın, Ş. (1939). Gönen eğitmen yetiştirme kursu; İlköğretim Dergisi, 2 (27), 1491

Aygün, T. (1964). Öğretmeni iş başında yetiştirme, İlköğretim Dergisi, 29 (521), 21 ve Aytuna, H. A. (1949). Öğretmen, İlköğretim Dergisi, 14 (271-272), 3551-3552.

Aytuna, H. A. (1950). Öğretimde öğrencinin ve öğretmenin şahsiyeti, İlköğretim Dergisi, 16 (308-310), 4011-4012.

Baymur, F. (1942). Öğretmenlik mesleğinin hususiyetleri, İlköğretim Dergisi, 5(98), 1240-1241.

Berktin, C. T. (1962a). Öğretmen, İlköğretim Dergisi, 27(497), 4 ve 16.

Berktin, C. T. (1962b). Öğretmen II, İlköğretim Dergisi, 27(498), 11-12.

Berktin, C. T. (1962c). Rehberlik ve öğretmen, İlköğretim Dergisi, 28(506), 10-11.

Bilsel, T. (1939). İyi bir öğretmenin vasıfları, İlköğretim Dergisi, 1(3), 29.

Binbaşıoğlu, C. (1957). Öğretmen, çocuk ve çevre, İlköğretim Dergisi, 23(425), 5-7.

Dinçer, A. (1947). Evet, ben bir öğretmenin, İlköğretim Dergisi, 12 (239-240), 3116-3117.

Doran, M. (1960). Öğretmenliğin bir meslek olarak doğuşu, İlköğretim Dergisi, 25 (569), 6 ve 10.

Duman, T. (1991). Türkiye’de Ortaöğretime Öğretmen Yetiştirme, İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.

Enç, M. (1949). Öğretmen kişiliğinin öğrenci üzerindeki etkileri, İlköğretim Dergisi, 14 (267-268), 3500-3503.

Er, Ö. (1950). Modern okulda başöğretmenin rolü, İlköğretim Dergisi, 15 (299-300), Er, Ö. (1950). İyi bir öğretmen öğrenciyi tanır, İlköğretim Dergisi, 16 (305-306), 3966-3967.

Ergün, M. (1998). Bilgi toplumuna öğretmen yetiştirme, Milli Eğitim Dergisi, 138, 3Fener, M. S. (1958). İyi bir öğretmen miyim?, Çev. A. Zeki Ökmen, İlköğretim Dergisi, 23 (432), 4-6.

Göker, Y. (1962). Okul-aile birlikleri ve aileöğretmen ayrılığı, İlköğretim Dergisi, 27(496), 10.

Günden, S. (1961). Yedek subay adayı öğretmenler, İlköğretim Dergisi,27 (489), 14. Gündüzalp, F. (1949). Köy enstitüleri 9 yaşında, İlköğretim Dergisi, 14 (271-272), 3548-3549.

Gündüzalp, F. (1952a). Meslek heyecanını diri tutmak meselesi, İlköğretim Dergisi, 17 (326), 4244-4245.

Gündüzalp, F. (1952b). İlkokul öğretmenlerinin üniversitede okumaları meselesi, İlköğretim Dergisi, 17 (333), 2-3.

Gündüzalp, F. (1952c). İlkokul öğretmenlerinin üniversitede okumaları meselesi, İlköğretim Dergisi, 17 (340), 3-5.

Güneşlioğlu, N. (1950). İlkokullarımızda sınıf mevcutları, İlköğretim Dergisi, 15 (287-288), 3752.

Güvenç, N. (1958). Anka ra erkek öğretmen okulunun kuruluş yıldönümü münasebetiyle, İlköğretim Dergisi, 24(446), 6.

Holmund, W. S. (1963). Yetiştirme programları nasıl geliştirilir?, İlköğretim Dergisi, 28(513), 10 ve 27.

Irmak, S. (1949). Öğretmen ve cemiyet, İlköğretim Dergisi, 14 (274-277). 3596.

İlköğretim Dergisi (1957). Maarif Vekilimizin radyo konuşmaları, İlköğretim Dergisi, 23(425), 2-4.

İlköğretim Dergisi (1961). Öğretmen ve güzel sanatlar, İlköğretim Dergisi, 27(494), İlköğretim Dergisi (1964). İlköğretimde öğretmen problemi, İlköğretim Dergisi, 29(524), 28-29 ve 31.

İnan, A. (1948). Yüzüncü yıl dönümünün bana hatırlattıkları, İlköğretim Dergisi, 13(249-251), 3272.

İnan, M. R. (1948). Öğretmenlik sanatı ve değeri öğretmenlik atmosferi Öğretmenin iş vazife ahlakı, İlköğretim Dergisi, 13(249-251), 3253-3254.

Karagöz, S. (1950). Köy enstitüleri, İlköğretim Dergisi, 15 (299-300), 3896.

Karagöz, S. (1955). Amerika’da öğretmen meslek içinde nasıl yetiştiriliyor?, İlköğretim Dergisi, 20(389), 10-12.

Kazmaz, S. (1958). Öğretmen okullarının kuruluşu, İlköğretim Dergisi, 24 (452), 2.

Kızıloğlu, Z. (1940). Köyde öğretmen ve kalkınma, İlköğretim Dergisi, 3 (51), 518.

Koca, M. (1949). Köy enstitüleri hakkında, İlköğretim Dergisi, 14 (271-272), 3550.

Koç, M. Ş. (1961). Öğretmen yetiştirmede yeni ufuklar, İlköğretim Dergisi, 26 (484), 2-3.

Kurtça, H. (1947). Yeni kurulan eğitim enstitüleri ilkokul öğretmenlerine neler kazandıracak?, İlköğretim Dergisi, 12 (223-224), 2916-2917.

Koray, F. (1947). Müzik durumumuz, İlköğretim Dergisi, 12 (25-27), 2957-2959.

Koryak, B. E: (1948). Darül muallimin-i aliye, İlköğretim Dergisi, 13(249-251), 3251-3252.

Okuturlar, Ş. (1958). İlköğretmen okullarımızın tarihçesi ve maarif hayatımıza bakış, İlköğretim Dergisi, 23 (436), 3-5.

Köroğlu, H. (1946). Yükseköğretmen okulu kuruluşunun 98. Yılı, İlköğretim Dergisi, 11 (209-211), 2725-2726.

Öymen, H. R. (1940a). Köy enstitüleri ve köy öğretmeni, İlköğretim Dergisi, 3(5), 520-5

Öymen, H. R. (1940b). Ankara’nın gezici başöğretmenlerini dinlerken, İlköğretim Dergisi, 3(48), 478-479.

Öymen, H. R. (1942). Köy enstitüleri ve öğretmenleri, İlköğretim Dergisi, 6(115), 1513-1514.

Öymen, H. R. (1948). Öğretmen okullarının yüzüncü yılında, İlköğretim Dergisi, 13(249-251), 3244-3245.

Özgür, İ. (1948). Amerika’da gezici öğretmenler, İlköğretim Dergisi, 13 (245-246), 3199-3200.

Öztürk, H. (1949). 17 Nisan, İlköğretim Dergisi, 14 (271-272), 3552-3553.

Salmagil, E. (1941). Gezici başöğretmenlerin vazifeleri, İlköğretim Dergisi, 4(78), 922-9

Songür, İ. (1957). Öğretmen meslek toplantıları, İlköğretim Dergisi, 22(424), 5-7.

Sungu, İ. (1942). Öğretmenin vazifesi, İlköğretim Dergisi, 5(100), 1272-1274.

Tangör, S. (1962). Müzik öğretmeninin yetişmesi, İlköğretim Dergisi, 27(501), 7.

Tonguç, H. (1942). Maarif vekili köy enstitülerinde, İlköğretim Dergisi, 6(114), 1499-1502.

Tonguç, H. (1944). Maarif vekili köy enstitülerinde, İlköğretim Dergisi, 8(151-152), 2000-2002.

Tonguç, H. (1948). Öğretmen okulları ve iş eğitimi, İlköğretim Dergisi, 13(249251), 3246-3249.

Tuğral, M. E. (1957). Öğretmen-köylü münasebetleri, İlköğretim Dergisi, 23(425), Tuncor, F. R. (1958). Öğretmenlik mesleği ve kadın, İlköğretim Dergisi, 24 (452), 3-.

Türkyılmaz, Ş. (1955). Öğretmenlerin yüksek tahsil yapabilme imkânları ve vazife esnasında yetiştirilmeleri, İlköğretim Dergisi, 20(387), 2.

Uyanık, M. (1942). Köy enstitülerinde beden terbiyesi, İlköğretim Dergisi, 6(113), Ülkümen, O. (1948). İlkokul öğretmenlerinin meslek haline gelişi ve ilkokul öğretmenlerinin aylıklarının özel idare bütçelerinden genel bütçeye alınışı ve bunun mesleğe kazandırdıkları, İlköğretim Dergisi, 13(249-251), 32553256 ve 3261-3264.

Üsterci, C. ( 1956). Öğretmen okullarımızın tarihçesi, İlköğretim Dergisi, 21(403), 4

Verimer, O. F. (1961). Öğretmen ve tutumu, İlköğretim Dergisi,27 (492), 4 ve 15.

Vural, N. (1947). Okulaile birliklerinde öğretmen, İlköğretim Dergisi,12 (28), 2970-2972.

Yarat, R. (1952). Öğretmenin köyde yapacağı ilk iş, İlköğretim Dergisi, 17(338), 12. Yıldırım, H. (1952). Öğretmenleri kendi bünyelerinde geliştirme ve terfi etme yolları, İlköğretim Dergisi, 17 (334), 4-5.

Yücel, H. (1949). Köy ilkokulunda devam işinin sağlanmasında öğretmen şahsiyetinin rolü, İlköğretim Dergisi, 14 (274-277). 3602-3604.

Zeyrek, H. (1949). Öğretmenin köye intibakı ve köy kalkınma programı, İlköğretim Dergisi, 14 (274-277). 3605.

Akınoğlu, O. (2004). Yapılandırmacı Öğrenme ve Coğrafya Öğretimi, Marmara Coğrafya Dergisi, Sayı: 10, 83-94 .

Alm,A. (2007). Motivationstheoretische Grundbedingungen für den erfolgreichen Einsatz von neuen Medien im Fremdsprachenunterricht in Zeitschrift für interkulturellen Fremdsprachenunterricht,12/1.

Bimmel, P. ve Rampillon, U. (2000). Lernerautonomie und Lernstrategien. München,Goethe-Institut.

Bruner, J.,S. (1964). Toward a Theory of Instruction. USA: Harward University Press

Demirel, Ö. (1992), ELT Methodology, Ankara: Pegem Akademi.

Duman, B. 2012: Yapılandırmacılık, içinde: Öğretim İlke ve Yöntemleri,Pegem Akademi, Ankara, s. 360 – 382.

Genç, A. (2000), Wörterbuch Pädagogik , Ankara: Hacettepe Taş Kitapçılık Ltd. Şti, Feryal Matbaası.

Gömleksiz, N. M. ve Elaldı, Ş., (2011) Yapılandırmacı Yaklaşım bağlamında yabancı Dil Öğretimi, International Periodical fort he Languages, Literature and History of Turkish, Volume 6 / 2 Spring, 443 – 454.

Koch, H ve Neckel, H (2001). Unterrichten mit Internet und Co-Methodenhandbuch für die Sekundarstufe I un II, Berlin: Cornelsen Verlag.

Kahlert, J. (2001). Didaktische Netze – ein Modell zur Konstruktion situierter und erfahrungsoffener Lernumgebungen, içinde: Meixner, J. ve Müller, K., Konstruktivistische Schulpraxis. Beispiele für den Unterricht.Neuwied, Kriftel, Hermann Luchterhand Verlag GmbH.

Kılıç, E., Karadeniz, Ş., ve Karataş, S., (2003), İnternet Destekli Yapıcı Öğrenme Ortamları, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23 (2), 149 – 160.

Maier, W. (2004). Grundkurs Medienpädagogik Mediendidaktik. Ein Studien- und Arbeitsbuch. Weinheim/Basel, Beltz Verlag.

Müller, K. (2001). Der Pragmatische Konstruktivismus. Ein Modell zur Überwindung des Antagonismus von Instruktion und Konstruktion, içinde: Meixner,J.ve Müller,K., KonstruktivistischeSchulpraxis. Beispiele für den Unterricht.Neuwied,Kriftel, Hermann Luchterhand Verlag GmbH.

MPFS – Medienpaedagogischer Forschungsverbund Südwest: 1998, 2000, 2002, 2004, 2006 JIM–Studie, Jugend, Information, Multi–Media. Basisuntersuchung zum Medienumgang 12–bis 19 jaehriger. (www. mpfs.de)

Özden, Y. (2003). Öğrenme ve Öğretme, Pegem A Yayıncılık, Ankara

Piaget, J. (1972). The Psychology of the Child. New York: Basic Books.

Platten, E. (2003). Chat–Tutoren im Didaktischen Chat–Raum–Sprachliche Hilfen und Moderation. içinde: Legutke, M. ve Rösler. D. (Ed.) Fremdsprachenlernen mit digitalen Medien, Tübingen: G. Narr Verlag.

Reich, K. (2006). Konstruktivistische Didaktik. Lehr-und Studienbuch mit Methodenpool. Weinheim, Basel, Beltz Verlag.

Ruf, U. ve Goetz, N. B. (2002). Dialogischer Unterricht als pädagogisches Versuchshandeln – Instruktion und Konstruktion in einem komplexen didaktischen Arrangement, içinde: Voß, R. (Ed.) Die Schule neu erfinden. Systemisch-konstruktivistische Annäherungen an Schule und Pädagogik. Neuwied, Kriftel, Hermann Luchterhand Verlag Gmbh.

Smolka, D. (2004). Motivation und Leistung. In: Smolka, D. (Ed.) Schülermotivation. Konzepte und Anregungen für die Praxis. München, Neuwied, Wolters Kluwer Deutschland GmbH.

Schulz-Zander (2005). Lernwege suchen. Vaterrichtsformeneigenaktiren und kooperativen Lernes, içinde: Computer und Unterricht 14, 6-10.

Wahrig, G. (2000). Deutsches Wörterbuch, Bertelsmannlexikon Verlag, München.

Weidenmann, B.(2002). Multicodierung und Multimodalität im Lernprozess. In:Issing, L. J. ve Klimsa, P. (Ed.) Information und Lernen mit Multimediaund Internet. Lehrbuch für Studium und Praxis. Weinheim,Verlagsgruppe Beltz, Psychologische Verlags Union.

Wolff, D. (2001).Zum Stellenwert von Lehrwerken und Unterrichtsmaterialien in einem konstruktivistisch orientierten Fremdsprachenunterricht, içinde: Meixner, J. ve Müller, K., Konstruktivistische Schulpraxis. Beispiele für den Unterricht.Neuwied, Kriftel, Hermann Luchterhand Verlag GmbH.

Woolfolk, A. (2001). Educational psychology, Needham Heights, MA: Allyn Bacon.

Wygotsky, L. (1978). Mind in society. Cambridge, MA: Harvard University Press.

Duymaz, Re cep (2000), “Muhayyelât’ın Anlatı Geleneğindeki Yeri”, Hece Öykü, Türk Öykücülüğünün Özel Sayısı S.46/47 s.64-71.

Eliuz, Ülkü (2009), Küçük Adam – Orhan Kemal’in Romanlarında Yapı ve İzlek, Öykü Yay., Ankara.

Kaplan, Bert (1999), Akıl Hastalıklarının İç Dünyası, (Çev. Bengi Güngör), Öteki Yay., Ankara.

Nietzsche, Friedrich W. (2011). Böyle Buyurdu Zerdüşt, Tutku Yayınevi, Ankara.

Korkmaz, Ramazan (1997), Sabahattin Ali İnsan ve Eser, Y.K.Y., İstanbul.

Synder, Louis Leo, Hitler and Nazism, Bantam Books; Reprint Ed. Edition, New York City 1961.

Şahin, Veysel, (2010), Halide Edip Adıvar’ın Romanlarında Yapı ve İzlek, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.

Zweig, Stefan, (2013), Satranç, (Çev. Ayça Sabuncuoğlu), Can Yayınevi, İstanbul.

İsen, M. (2010). Tezkireden Biyografiye. İstanbul: Kapı Yayınları.

Kılıç, F. (2011). “Edebiyat Tarihimizin Vazgeçilmez Kaynakları: Şair Tezkireleri”. Klasik Türk Edebiyatının Peşinden. Ankara: Grafiker Yayınları.

Musalı, V. (2012). Azərbaycan Təzkirəçilik Tarixi. Bakü: Elm vəTəhsil.