KEYNESYEN TEORİYE ÇAĞDAŞ KEYNESYEN YAKLAŞIMLAR

Cuma Çataloluk
3.801

Öz


ÖZET

Çalışmada Keynes ve taraftarlarının temel ekonomik anlayışları ve ekonomik sorunlara yönelik görüşleri incelenmiştir. 1929 yılında yaşanan ekonomik krizden kurtulmak amacıyla girişilen çabaların sonucunda, Keynes’in geliştirip ortaya koyduğu  ”Keynesyen Ekonomi Teorisi” diye anılan görüş döneme ve daha sonraki sürece damgasını vurmuştur. Bunun sonucu olarak bu görüş etrafında toplanan ve Keynes’in fikirlerinden etkilenen bir takım iktisatçılar söz konusu olmuş ve bunlara “Keynesçi İktisatçılar” denilmiştir. Keynesyenler diye anılan bu grup daha sonraki süreçte ortaya çıkan ekonomik sorunlara karşı, benzer çözüm önerileri getirmişlerdir. Onların ekonomik anlayışının gereği olarak devletin ekonomiye müdahalesi öngörülmüştür. Keynesyen görüş taraftarları ekonomide etkin kaynak kullanımının ve ekonomik istikrarın sağlanması için devletin düzenleyici ve yönlendirici kararlar almasını savunmuşlardır. Bu makalede öncelikle ve sırasıyla Keynes’in ekonomik ve maliye anlayışını içeren ekonomi teorisi ele alınmıştır. Ayrıca çalışmada onun ölümü sonrasında görüşlerini benimseyenlerin bir araya gelmesiyle veya Keynes’le aynı benzer görüşlerin sahipleri takipçilerine verilen isimle, sırasıyla Neo-Klasik Keynesçi Yaklaşım (Neo Walrasian Denge Analizi), Dengesizlik Keynesçiliği Yaklaşımı (Anti-Walrasian Keynesyen İktisat), Yeni Cambridge Keynesçiliği Yaklaşımı, Post-Keynesyen Yaklaşım ve onların önemli temsilcisi olan Kaldor’un Yaklaşımı ele alınmıştır.

 

 

  

Referanslar


KAYNAKLAR

Aktan, Ç. C.(1994), Çağdaş Liberal Düşüncede Politik İktisat, Ankara

Aktan, Ç. C.(1994),Anayasal İktisat, Ankara

Alkin E.(1969), Keynesyen Gelir Dağılımı Teorisi Ve Kaldor Modeli İstanbul

Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası, 1969, Cilt: 29, Sayı 1-4, 131-159.

Ataç, E. (Editör) (1992), Maliye Politikası, AÖF yayın No;47, Eskişehir.

Atbaşı, F. D.(2014), 2008 Avro Krizine Post-Keynesyen Bir Bakış, Sosyoekonomi/ 2014-2/140219, 400-424.

Bahçekapılı, C. (1995), “Yeni Keynezyen Okul ”T.C.UluslararasıEko. İlşk. Arşt. Arş, Uyg. Merk. İktisadi Araştırmalar Dergisi; Cilt1, sayı 1, İstanbul, Haziran1995, 45-58.

Bayraktar, C., (2012), Keynes ve Refah Devleti, Sosyal Bilimler Dergisi, CBÜ Sosyal Bilimler Dergisi Yıl :2012 Cilt:10 Sayı :2, 247-261.

Birol, Ö. H. (2013), Klasikler, Marx, Keynes Ve Sonrası: Laissez-Faire Liberalizminden Günümüz Piyasa Ekonomisine, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Haziran 2013, Cilt 15, Sayı 1, 95-110.

Crouch, C., (2009), Vom Urkeynesianismus zum privatisierten Keynesianismus-und was nun? Colin Crouch © VS-Verlag 2009 Überarbeiteter Text einer Rede auf dem 34. Kongress der Deutschen Gesellschaft für Soziologie in Jena 2008. Leviathan 37.2 (Jun 2009): 318-326.

Eker,A., Altay, A.Sakal, M.(1997), Maliye Politikası (teori, ilkeler,yöntemler), İzmir.

Deutschmann, Christoph, Ende und Wiederkehr Keynesianismus – Raetsel der aktuellen Wirtscahfspolitik, Leviathan, 3/2003, 291-302.

Devrim, F. (2013), Kamu Maliyesine Giriş, İzmir.

Gül, Z. B. (2008), “Keynes Bir Marjinalist Midir?” Genel Teori’nin Mikro Temelleri, Ekonomik Yaklaşım, 2008, Cilt:19, Sayı:66, 73-94.

Güran, N. (1999), Makro Ekonomik Analiz, İzmir.

Parasız, İ. (1995), Makro Ekonomi, Teori ve Politika, Bursa.

Rotte, R. (2004), Keynesianismus zwischen Kapitalismuskritik und Staatsgläubigkeit-eine Kritik an Christoph Deutschmann, Leviathan 32.1 März 2004, 3-14.

Tekgül, Y.,B.Cin, (2013), M.F.,Yönetim ve Ekonomi Yıl:2013 Cilt:20 Sayı:2 Celal Bayar Üniversitesi İİBF. MANİSA Post-Keynesyen Talep Yönelimli Büyüme Modelleri, 319-321.

Türk, İ.(1985), Maliye Politikası, Turhan Kitabevi, Ankara.