ÇOCUK HAKLARINA İLİŞKİN TEMEL ULUSLARARASI BELGELER VE TÜRKİYE UYGULAMASI

Sevil KURT
4.111 806

Öz


Tarihsel süreç içinde insan hakları bağlamında, kendi gibi minik adımlarla yol alan çocuk hakları, “21. yüzyılda hak ettiği ilgiyi görmeye başlamış mıdır?” sorunsalı çerçevesinde bu çalışmada ele alınmıştır. Ayrıca tarihsel gelişimin yanı sıra çocuk haklarına Türkiye’nin verdiği önem, yükümlülükleri bağlamında, uygulamadaki örnekler de gözetilerek değerlendirilmiştir.


Anahtar kelimeler


Çocuk, çocuk hakları, Türkiye, Birleşmiş Milletler, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi

Tam metin:

PDF


DOI: http://dx.doi.org/10.21560/spcd.28915

Referanslar


Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı [ASPB] Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü.

(2013). BM Çocuk Hakları Sözleşmesi’ne ek çocuk satışı, fuhuşu ve pornografisi

ülke raporu. Erişim tarihi: 27.11.2015, http://cocukhizmetleri.aile.gov.tr/

data/5422b041369dc316585c0d87/cocuksatisivepornografisi_ulkeraporu.pdf.

Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı [ASPB] Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü.

(2016). Çocuk Hakları, Erişim tarihi: 25.01.2016, http://cocukhizmetleri.

aile.gov.tr/uygulamalar/cocuk-haklari”http://cocukhizmetleri.aile.gov.tr/

data/5422b041369dc316585c0d87/cocuksatisivepornografisi_ulkeraporu.pdf.

Akay, A. S. (2004). İnsan haklarının tarihi gelişimi 1919-1938 (Yayımlanmamış Doktora

Tezi). Hacettepe Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü, Ankara.

Akyüz, E. (2010). Çocuk haklarının önemi, konusu, kaynakları ve hukuk sistemindeki yeri.

Ankara: Pegem Akademi Yayınları.

Akyüz, E. (2001). Çocuk Hakları Sözleşmesi’nin temel ilkeleri ışığında çocuğun eğitim

hakkı. Millî Eğitim Dergisi, 151, s. 14.

Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu. (1999). Birleşmiş Milletler

Çocuk Haklarına Dair Sözleşme ulusal ilk rapor. Ankara: T.C. Başbakanlık Sosyal

Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Yayını.

Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu. (2001). Birleşmiş Milletler

Çocuk Haklarına Dair Sözleşme ulusal ilk raporun ekleri ve Birleşmiş Milletler Çocuk

Hakları Komitesi’nin sonuç gözlemleri. Ankara: T.C. Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve

Çocuk Esirgeme Kurumu Yayını.

Beşpınar, F. U. ve Aybars, A. İ. (2013). Erken yaşlarda çocuk refahı ve kadın istihdamı

politika belgesi. UNICEF Yayınları.

Beter, Ö. (2010). Türkiye ve İngiltere’de çocuk koruma sistemleri (Yayımlanmamış Doktora

Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Çelik, C. (2005). Çocuk kavramı ve medeni hukuk açısından çocuk haklarının

tarihi gelişimi. Erişim tarihi: 25.10.2013, http://www.e-akademi.org/incele.

asp?konu=%C7OCUK%20KAVRAMI%20VE%20MEDEN%DD%20HUKUK%20

A%C7ISINDAN%20%C7OCUK%20HAKLARININ%20TAR%DDH%DD%20

GEL%DD%DE%DDM%DD&kimlik=-1854485512&url=makaleler/ccelik-1.htm.

Çocuk Vakfı. (2011). Haklarımı çalmayın, çocuklar için uyarlama. İstanbul: Çocuk Vakfı I.

Türkiye Çocuk Hakları Kongresi Yayın Dizisi.

Doğan, İ. (2001). Çocuk hakları açısından Türkiye’de çocuk olgusu. Erişim Tarihi:

07.2016, http://dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/Milli_Egitim_Dergisi/151/

dogan.htm.

Düzağaç, F. (2005). Çocuk haklarının korunmasında polisin görev ve yetkilerinin uygulama

açısından değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Polis Akademisi

Güvenlik Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Erbay, E. (2013). Çocuk hakları. İstanbul: Yeni İnsan Yayınevi.

Gören, Z. (2012). Çocukların temel haklarının anayasal garantisi. İstanbul Ticaret

Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11, ss. 113-176.

Karasar, N. (2009). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Karatay, A. (2007). Cumhuriyet dönemi korunmaya muhtaç çocuklara ilişkin politikanın

oluşumu (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler

Enstitüsü, İstanbul.

Kars, Ö. (2012). Keçiörenli çocukların gözü ile çocuk hakları. Ankara: ÇODAM Yayınları.

Kulaksızoğlu, A. (2011). Engelli çocuklar ve ergenlerin hakları. İstanbul. Çocuk Vakfı I.

Türkiye Çocuk Hakları Kongresi Yayın Dizisi.

Kur’an-ı Kerim Meali. (2010). (E.H. Yazır, Çev.) İstanbul: Haktan Yayıncılık.

Polat, O. (1997). Çocuk ve hakları. İstanbul: Analiz Yayınları.

Polat, O. ve Gezer, T. (2007). Sosyal içerme ve çocukların katılım hakkı. İstanbul: Kaynak

Kitap Dizisi.

Hodgkin, R. ve Newell, P. (2003). Çocuk Haklarına Dair Sözleşme uygulama el kitabı (Ş.

Akipek, çev.). Geneva: UNICEF Yayınları.

Resmî Gazete. (2012). 29 Haziran 2012 tarihli ve 28338 sayılı Resmî Gazete. Erişim Tarihi:

07.2016, http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2012/06/20120629.htm.

Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği. (2004). Sosyal hizmet ve çocuk hakları, BM Sözleşmesi

profesyonel eğitim kitabı (V. Duyar, çev.). Ankara: Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği

Yayını.

Türkiye Büyük Millet Meclisi [TBMM]. (2016). Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’nin

bildirim usulüne ilişkin ihtiyari protokol. Erişim tarihi: 25.01.2016, http://www2.

tbmm.gov.tr/d26/1/1-0322.pdf

Türkiye Büyük Millet Meclisi [TBMM] Çocuk Hakları İzleme Komitesi. (2013). Türk

çocuk hakları bildirisi. Erişim tarihi: 26.11.2013, http://www.cocukhaklari.gov.tr/tr/.

Türkiye Büyük Millet Meclisi [TBMM] Çocuk Hakları İzleme Komitesi. (2015). Çocuk

hakları izleme komitesi. Erişim tarihi: 10.11.2015, https://www.tbmm.gov.tr/

develop/owa/haber.

UNICEF. (2009). Türkiye’de ulusal çocuk forumları ve çocuk katılımı öyküsü (İkinci baskı).

UNICEF Yayını.

UNICEF İnnocenti Araştırma Merkezi. (1997). Çocuk haklarını koruyan bağımsız

kurumlar. Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu, İtalya.

UNICEF İnnocenti Araştırma Merkezi. (2001). Çocuk haklarını koruyan bağımsız

kurumlar. Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu, İtalya.

United Nations. (2013). Turkey’s Child Right Report. Erişim tarihi: 05.11.2013, http://

www2.ohchr.org/english/bodies/crc/sessions.htm.

Ünal, Ş. (2001). İnsan haklarının uluslararası ilkeleri Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi.

Ankara: TBMM Basımevi.

Yalçın, S. K. ve Şengül M. (2004). Dede Korkut Hikâyeleri’nin çocuk eğitimi açısından öne

sürdüğü değerler ve ortaya çıkarmak istediği tip üzerine bir değerlendirme. Fırat

Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2, ss. 209-223.